Ένας μεγάλος στόλος των σκύλων μας έχουν μπλόκον τρεις μήνες και πεθαίνουν της πείνας οι ανθρώποι των νησιών”: Σαν σήμερα, 3 Ιανουαρίου 1850, ο Aγγλικός στόλος αποκλείει τον Πειραιά (και άλλα λιμάνια). Αφορμή είναι η “υπόθεση Πατσίφικο”.
Τον Απρίλιο του 1847, η Eλληνική κυβέρνηση περίμενε, μετά βαΐων και κλάδων, τον Γερμανοεβραίο τραπεζίτη Τ.Μ.Ρότσιλντ για να εξασφαλίσει δάνειο. Όμως, η επίσκεψη έπεφτε τη Μεγάλη Εβδομάδα, που υπήρχε το έθιμο για “το κάψιμο του Ιούδα”.
Η κυβέρνηση απαγόρευσε το έθιμο και ομάδα νεαρών επιτέθηκε στο σπίτι (στην οδό οδό Καραϊσκάκη στου Ψυρή) του Δαυίδ Πατσίφικου, Eβραϊκής καταγωγής, που είχε διατελέσει πρόξενος της Πορτογαλίας αλλά απολύθηκε για σειρά καταχρήσεων.
Κατέστρεψε μεγάλο μέρος της οικοσυσκευής. Ο τοκογλύφος Πατσίφικο, έβαλε στο παιχνίδι την Αγγλία (είχε και Bρετανικό διαβατήριο) και ζήτησε εξωφρενικές αποζημιώσεις.
Η Αγγλική κυβέρνηση, που επιθυμούσε ασφυκτικότερο έλεγχο πάνω στο νεοπαγές Eλληνικό κράτος, είδε ευκαιρία για επίδειξη δύναμης. Στην αίτηση αποζημίωσης του Πατσίφικο, πρόσθεσε και άλλες απαιτήσεις.
Στη συνέχεια, αποθρασύνθηκαν. Είχαν..εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος της Ελλάδας (ζητούσαν τα νησιά Σαπιέντζα και Ελαφόνησο), ήθελαν αποζημίωση για προσβολή της Σημαίας τους και άλλα. Την επομένη κιόλας του συμβάντος, ο Bρετανός πρεσβευτής, σερ Έ.Λάιονς ,προέβη σε διάβημα προς το Eλληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για την καταβολή αποζημίωσης με το αστρονομικό (για την εποχή) ποσό των 886.736 δραχμών και 57 λεπτών.
Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος των απαιτήσεων του Πατσίφικο, αρκεί να λάβει κανείς κατά νου πως το 1850 τα δημόσια έσοδα ανέρχονταν σε περίπου 18 εκ.δραχμές ενώ το ποσό που ζητούσε ξεπερνούσε κατα πολύ σε αξία ακόμα και τα βασιλικά ανάκτορα,που βρίσκονταν τότε στην Κλαυθμώνος!
Ο Λάιονς απαίτησε το ποσό χωρίς να έχει προηγηθεί ούτε μια πρώτη καταγραφή των ζημιών. Η Eλληνική κυβέρνηση αρνήθηκε, θεωρώντας ότι η υπόθεση αφορά τη δικαιοσύνη. Τότε, ο Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Πάλμερστον, απαίτησε την άμεση καταβολή της αποζημίωσης. Επειδή και τότε η Eλληνική κυβέρνηση δεν συναίνεσε, ο Πάλμερστον διέταξε τον Βρετανικό στόλο της Μεσογείου να προβεί σε ναυτικό αποκλεισμό του Eλληνικού βασιλείου και στην κατάσχεση πολεμικών και εμπορικών πλοίων!
30/12/1849 καταφτάνουν στον Πειραιά οκτώ δίκροτα και πέντε ατμοκίνητες φρεγάτες του Αγγλικού ναυτικού με οκτώ χιλιάδες πεζοναύτες και 731 κανόνια, υπό τις διαταγές του ναυάρχου Γ.Πάρκερ. 3/1/1850 ο Άγγλος πρεσβευτής Ουάι ανακοινώνει στον Υπουργό Εξωτερικών Α.Λόντο ότι, αν το Ελληνικό κράτος δεν ικανοποιούσε αμέσως τις αγγλικές απαιτήσεις,τότε “ο ναύαρχος Πάρκερ προτίθετο να προβή εις εχθροπραξίας και μέτρα επιζημιώτατα εις τα συμφέροντα των Ελλήνων πάσης τάξεως”!
Η Βουλή αρνήθηκε και ακολούθησε ο αποκλεισμός των λιμανιών Πειραιά, Πατρών, Σύρου, Ύδρας, Ναυπλίου, Χαλκίδας και Κορίνθου! Προχώρησαν μάλιστα σε κατάληψη Ελληνικών εμπορικών πλοίων και σε κατάσχεση εμπορευμάτων μεγάλης αξίας.
Η κατακραυγή για την “ληστοπειρατεία” του Πάλμερστον άρχισε να εξαπλώνεται, ακόμα και μέσα στην Αγγλία. Η Morning Chronicle του Λονδίνου έγραψε πως “και αυτός ακόμη ο λόρδος Πάλμερστον πρέπει, τώρα, να ντρέπεται, γιατί διέθεσε ολόκληρη τη δύναμη κρούσης του Αγγλικού στόλου για τα έπιπλα του Πατσίφικο”.
Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Ρωσίας, αντιλαμβανόμενες ότι η Αγγλία προσπαθεί να αυξήσει τον έλεγχο της στην Ελλάδα, επενέβησαν και αυτές. Τελικά, το θέμα κατέληξε στη διεθνή διαιτησία και ο αποκλεισμός σταμάτησε μετά απο μήνες, τον Απρίλιο του 1850. Η διεθνής διαιτησία όρισε για τον Πατσίφικο αποζημίωση ύψους 3.750 δραχμών.
Η “υπόθεση Πατσίφικο” (η “Παρκερικά”, απο τον τον ναύαρχο Πάρκερ), όταν μια ολόκληρη χώρα αποκλείστηκε για μήνες, με πρόσχημα τα έπιπλα ενός τοκογλύφου αξίας 3.750 δραχμών, ήταν άλλο ένα δείγμα της διαχρονικής πολιτικής των “μεγάλων δυνάμεων” και δήθεν “φίλων” της χώρας και της αντίληψης τους για τα “ανθρώπινα δικαιώματα.
