Στον Χολομώντα, εκεί όπου τα έλατα αγγίζουν τον ουρανό, βρίσκεται ένα χωριό που μοιάζει να γεννήθηκε από χειμωνιάτικο όνειρο. Ο Ταξιάρχης Χαλκιδικής. Ένας τόπος όπου η φύση απλώνει το πράσινο πέπλο της και ο άνθρωπος ζει σε αρμονία με τη γη, το δάσος και τις παραδόσεις του.
Όποιος φτάνει εδώ νιώθει αμέσως την ανάσα του βουνού. Το άρωμα του έλατου γεμίζει τον αέρα και η γαλήνη των δασών τυλίγει τον επισκέπτη σαν ζεστή αγκαλιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ταξιάρχης είναι γνωστός ως το χωριό των χριστουγεννιάτικων ελάτων. Από εδώ ξεκινούν χιλιάδες δέντρα που στολίζουν σπίτια σε όλη την Ελλάδα, μεταφέροντας το πνεύμα των Χριστουγέννων σε κάθε γωνιά της χώρας. Δέντρα που καλλιεργούνται με φροντίδα, μεράκι και υπομονή, χρόνια ολόκληρα μέχρι να φτάσουν στο ιδανικό τους σχήμα.
Ανάμεσα στα σπίτια του χωριού, αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά, θα δει την τέχνη της πέτρας να ξεδιπλώνεται. Ονομαστοί κτίστες του Ταξιάρχη ταξίδεψαν για δεκαετίες σε χωριά και οικισμούς, αφήνοντας παντού έργα που στέκουν έως σήμερα, λιτά, απέριττα, μα γεμάτα στιβαρότητα και ψυχή. Αυτή η τέχνη, κληρονομιά γενεών, είναι κομμάτι της ταυτότητας του τόπου.
Η ιστορία του Ταξιάρχη, όμως, δεν είναι μόνο όμορφες εικόνες. Είναι και μνήμες από δύσκολα χρόνια. Η παλιά Λούκοβη, όπως ονομαζόταν κάποτε, υπήρξε καταφύγιο για ανθρώπους που άφησαν πίσω τους έναν τόπο χτυπημένο από επιδημία και αναζήτησαν ελπίδα στον Χολομώντα. Χρόνια μετά, το χωριό δοκιμάστηκε στη φωτιά της Επανάστασης του 1821, όταν παραδόθηκε στις φλόγες από τις οθωμανικές δυνάμεις. Και όμως, μέσα από τις στάχτες, ανέδειξε αγωνιστές και ανθρώπους που άφησαν το σημάδι τους στην ιστορία.
Το 1944, ο Ταξιάρχης βρέθηκε πάλι αντιμέτωπος με τη βαρβαρότητα του πολέμου. Επιθέσεις, εκτελέσεις, αποκλεισμός. Κι όμως, ούτε τότε λύγισε. Κράτησε την αξιοπρέπεια, τις αξίες και την ενότητα που πάντα χαρακτήριζαν τους ανθρώπους του βουνού.
Σήμερα, ο Ταξιάρχης δεν θυμίζει τίποτα από εκείνες τις σκοτεινές μέρες. Είναι ένα χωριό ζωντανό και φιλόξενο, όπου ο επισκέπτης συναντά το αυθεντικό πρόσωπο της ελληνικής υπαίθρου. Οι κάτοικοι στρέφονται όλο και περισσότερο στον αγροτουρισμό, δημιουργώντας ξενώνες, δραστηριότητες και μικρές εμπειρίες που φέρνουν τον ταξιδιώτη πιο κοντά στη φύση και στους ανθρώπους του τόπου.
Μονοπάτια ανάμεσα στα έλατα, ξυλόφουρνοι που μοσχοβολούν, γιορτές, παραδόσεις, χαμόγελα. Ο Ταξιάρχης είναι ένας τόπος όπου το παρελθόν ζωντανεύει μέσα από τις ιστορίες των κατοίκων, και το παρόν απλώνεται με ηρεμία, γαλήνη και τη διακριτική μαγεία του βουνού.
Και όταν φτάνει ο χειμώνας, το χωριό μοιάζει να ξυπνά σε άλλους ρυθμούς. Το χιόνι στολίζει τις στέγες, τα έλατα λάμπουν και ένα αίσθημα γιορτής γεμίζει την ατμόσφαιρα. Είναι τότε που καταλαβαίνει κανείς ότι τα Χριστούγεννα, για πολλούς Έλληνες, ξεκινούν από εδώ από τον Ταξιάρχη, από το χωριό που καλλιεργεί δέντρα αλλά και συναισθήματα, εικόνες, αναμνήσεις.
