Με βαθιά θρησκευτική κατάνυξη και τη συμμετοχή πλήθους πιστών, η Νέα Επίδαυρος στην Αργολίδα τιμά τη μνήμη του πολιούχου και προστάτη της, Αγίου Λεωνίδη, καθώς και της πνευματικής του συνοδείας, των επτά Αγίων μαθητριών του.

Οι επτά γυναίκες που μαρτύρησαν στο πλευρό του και αγιοποιήθηκαν είναι οι: Χαρίσσα (ή Χαρίεσσα), Νίκη, Γαληνή, Καλλίς, Νουνεχία, Βασίλισσα και Θεοδώρα.

Το βράδυ της Τετάρτης 15 Απριλίου, ο φερώνυμος ιερός ναός της περιοχής κατακλύστηκε από κόσμο για τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό. Νωρίτερα, σε κλίμα συγκίνησης, είχε πραγματοποιηθεί η μεταφορά των ιερών λειψάνων από τον ναό της Ευαγγελιστρίας Επιδαύρου, όπου φυλάσσονται μόνιμα. Τα λείψανα τοποθετήθηκαν σε ειδική αργυρή λάρνακα προς προσκύνημα, ευλογώντας τους πιστούς. Η κύρια εορτή κορυφώνεται στις 16 Απριλίου (Πέμπτη της Διακαινησίμου).

Το ιστορικό του μαρτυρίου: Από την Τροιζηνία στον βυθό του Κορινθιακού

Η ιστορία του Αγίου Λεωνίδη μάς γυρίζει πίσω στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Καταγόμενος από την Πελοπόννησο, υπήρξε πνευματικός καθοδηγητής (έξαρχος) ενός κύκλου μαθητών. Κατά την περίοδο των σκληρών διωγμών του Δεκίου, γύρω στο 250 μ.Χ., συνελήφθη στην περιοχή της Τροιζηνίας, μαζί με τις επτά αφοσιωμένες μαθήτριές του.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στην Κόρινθο, μπροστά στον Ρωμαίο Ανθύπατο Βενούστο, ελάχιστες ημέρες πριν από το Πάσχα. Ο ηγεμόνας, χρησιμοποιώντας αρχικά υποσχέσεις και έπειτα φρικτές απειλές, προσπάθησε να τους κάνει να αλλαξοπιστήσουν. Η άρνησή τους, όμως, ήταν κατηγορηματική.

Η οργή του Βενούστου οδήγησε σε φρικτά βασανιστήρια. Διέταξε τον κατακρεουργισμό του Λεωνίδη με αιχμηρά αντικείμενα. Ανήμερα το Μεγάλο Σάββατο, το άψυχο σώμα του, μαζί με τις ζωντανές μαθήτριές του, οδηγήθηκαν στα ανοιχτά του Κορινθιακού κόλπου. Παρά το μαρτύριο, οι γυναίκες διατήρησαν την πίστη τους, με την Αγία Χαρίσσα να ψέλνει περήφανα:

«Ένα μίλι έτρεξα, Κύριε, και στράτευμα με καταδίωξε, και δεν Σε αρνήθηκα, Κύριε. Σώσε μου το πνεύμα».

Οι δήμιοι τους έδεσαν με βαριές πέτρες και τους έριξαν στα βαθιά νερά. Αργότερα, ντόπιοι Χριστιανοί ανέσυραν κρυφά τα οκτώ σώματα και τα έθαψαν με τις πρέπουσες τιμές.

Η θαυμαστή ανεύρεση το 1917

Τα ίχνη των λειψάνων παρέμεναν άγνωστα για αιώνες, μέχρι το 1917. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μέσω θείων οραμάτων, υποδείχθηκε σε ευσεβείς κατοίκους της Νέας Επιδαύρου το ακριβές σημείο όπου έπρεπε να πραγματοποιήσουν ανασκαφές. Εκεί βρέθηκαν τα λείψανα, η γνησιότητα των οποίων επιβεβαιώθηκε από πλήθος θαυμάτων που αναφέρθηκαν στην περιοχή.

Προς τιμήν του Αγίου και της συνοδείας του, οι κάτοικοι ανήγειραν τον νέο περικαλλή ναό, ο οποίος αντικατέστησε τον παλαιό και ερειπωμένο ναό της Θεοτόκου.

Η ιστορική διευκρίνιση της Μητρόπολης Αργολίδας

Ένα συχνό λάθος που επικρατούσε για χρόνια, ήταν η ταύτιση του Μάρτυρα Λεωνίδη με τον ομώνυμο Επίσκοπο Αθηνών. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη, ο μακαριστός Μητροπολίτης Αργολίδας κυρός Χρυσόστομος Β΄, μέσα από ενδελεχή έρευνα, αποσαφήνισε την αλήθεια.

Πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας: Ο μεν Άγιος Λεωνίδης διετέλεσε Επίσκοπος Αθηνών, ο δε πολιούχος της Επιδαύρου υπήρξε ένας απλός, αλλά μέγας Μάρτυρας από την Τροιζηνία, που θυσιάστηκε στον βωμό της πίστης μαζί με τις επτά μαθήτριές του.