Το παλιό ΞΕΝΙΑ Ναυπλίου, σκαρφαλωμένο στον ιστορικό βράχο της Ακροναυπλίας με θέα τον Αργολικό κόλπο, εξακολουθεί να δεσπόζει πάνω από την πόλη όχι ως τοπόσημο ανάπτυξης, αλλά ως σύμβολο εγκατάλειψης και κακοδιαχείρισης δημόσιας περιουσίας. Ένα κτίριο που σχεδιάστηκε το 1958, λειτούργησε το 1961 και χρηματοδοτήθηκε με πόρους του Σχεδίου Μάρσαλ, σήμερα βρίσκεται σε τραγική κατάσταση, προκαλώντας εύλογη ανησυχία σε κατοίκους και επισκέπτες.
Η σύμβαση και τα «χαμένα» χρονοδιαγράμματα
Σύμφωνα με την απάντηση της ΕΤΑΔ ΑΕ, το 2000 υπεγράφη σύμβαση μίσθωσης διάρκειας 30 ετών με την εταιρεία «Αργολικός Ήλιος Α.Ε.», η οποία περιλάμβανε το ξενοδοχειακό συγκρότημα Ναυπλίου (NAFPLIA PALACE, ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ και ΞΕΝΙΑ Α’ Ναυπλίου). Η μισθώτρια εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού, ώστε το ΞΕΝΙΑ να επαναλειτουργήσει έως το 2002.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, ήταν τελείως διαφορετική.
Το ξενοδοχείο ουδέποτε λειτούργησε, ενώ το 2009 δόθηκε νέα παράταση πέντε ετών για εργασίες που επίσης δεν πραγματοποιήθηκαν. Σήμερα, 25 χρόνια μετά, το παλιό ΞΕΝΙΑ είναι ένα ερειπωμένο κέλυφος: κατεστραμμένες υποδομές, σκουπίδια και μπάζα, φθορές στο σκυρόδεμα, επικίνδυνα σημεία, σε έναν χώρο όπου κινούνται τουρίστες και παίζουν παιδιά.
Ανακαίνιση, χαρακτηρισμός μνημείου και… στασιμότητα
Η ΕΤΑΔ αναφέρει ότι το 2005 εγκρίθηκε μελέτη ανακαίνισης από το Υπουργείο Πολιτισμού, κατόπιν θετικής γνωμοδότησης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ). Ο φάκελος παραπέμφθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων για να κριθεί αν το ΞΕΝΙΑ θα χαρακτηριστεί μνημείο.
Από τότε, όμως, η υπόθεση λιμνάζει. Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις της ΕΤΑΔ προς τις αρμόδιες αρχές, όπως δηλώνει η ίδια, οι θεσμικές διαδικασίες δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προχωρήσει κανένας ουσιαστικός σχεδιασμός αποκατάστασης και αξιοποίησης, σε μια περιοχή που είναι ταυτόχρονα αρχαιολογικός χώρος και Natura.
Η πολιτική ερώτηση και το σχόλιο Γαβρήλου
Το ζήτημα επανέρχεται δυναμικά στη δημόσια συζήτηση μετά από Ερώτηση του βουλευτή Αργολίδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργου Γαβρήλου, ο οποίος θέτει σειρά κρίσιμων ερωτημάτων προς τα αρμόδια Υπουργεία:
γιατί δεν επαναλειτούργησε το ΞΕΝΙΑ, αν τηρήθηκαν οι συμβατικοί όροι, ποιο είναι το ύψος του μισθώματος, αν έχουν καταβληθεί τα ποσά, αν θα γίνουν νέες αυτοψίες στατικότητας και αν υπάρχει πρόθεση επιστροφής του ακινήτου στο Δημόσιο.
Σε δήλωσή του, ο κ. Γαβρήλος κάνει λόγο για «σιωπή, κωλυσιεργία και επιτελική αδυναμία», τονίζοντας ότι το παλιό ΞΕΝΙΑ έχει μετατραπεί σε εστία κινδύνων και δυσφήμισης για το Ναύπλιο, ενώ παραμένει άγνωστο ακόμη και πόσο μίσθωμα καταβάλλεται στο Ελληνικό Δημόσιο.
Η απάντηση της ΕΤΑΔ
Αναλυτικά, στην απάντησή της η ΕΤΑΔ αναφέρει τα εξής:
“Η ΕΤΑΔ με την υπ’ αριθ. 10.608/21.1.2000 αρχική σύμβαση (όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ ́ αριθ. 1118/30.03.2009 σύμβαση) εκμίσθωσε για τριάντα (30) έτη στην εταιρεία «ΑΡΓΟΛΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ Α.Ε.» το ξενοδοχειακό συγκρότημα Ναυπλίου (δηλαδή τα ξενοδοχεία: NAFPLIA PALACE, ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ και ΞΕΝΙΑ Α’ ΝΑΥΠΛΙΟΥ) με μίσθωμα, όπως αυτό καθορίστηκε στο πλαίσιο της ανωτέρω συμβατικής σχέσης και με γνώμονα τις εργασίες ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού στα ξενοδοχεία, που ανέλαβε η μισθώτρια.
Όσον αφορά τις σχετικές εργασίες ανακαίνισης στο ακίνητο ΞΕΝΙΑ Α’ ΝΑΥΠΛΙΟΥ, το 2005 εγκρίθηκε η μελέτη ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού του από τον Υφυπουργό Πολιτισμού, κατόπιν θετικής γνωμοδότησης του Κ.Α.Σ. Στο πλαίσιο των προβλεπόμενων διαδικασιών, ο σχετικός φάκελος παραπέμφθηκε από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων Δυτικής Ελλάδας στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων, προκειμένου αυτό να γνωμοδοτήσει για τον χαρακτηρισμό του ως μνημείο ή μη. H εισήγηση της αρμόδιας διεύθυνσης διαβιβάστηκε στην ΕΤΑΔ, η οποία υπέβαλε εγγράφως τις θέσεις της σχετικά. Έκτοτε, προς την κατεύθυνση να ολοκληρωθούν οι απαιτούμενες θεσμικές ενέργειες για το χαρακτηρισμό του ΞΕΝΙΑ Α’ ΝΑΥΠΛΙΟΥ και προς συνδρομή της μισθώτριας, ως απαιτείται, η ΕΤΑΔ έχει επανειλημμένα απευθυνθεί στις αρμόδιες αρχές και θα εξακολουθήσει, προκειμένου τελικά να καταστεί δυνατός ο μελλοντικός σχεδιασμός για την αποκατάσταση και αξιοποίηση του εν λόγω ακινήτου, με σεβασμό στο ιστορικό και περιβαλλοντικό πλαίσιο της περιοχής και στην τοπική κοινωνία εν γένει”.
