Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι πριν προχωρήσουμε. Αυτό το κείμενο δεν αμφισβητεί ότι ο 20χρονος αγνόησε σήμα στάσης της ΟΠΚΕ Αργολίδας, ότι επιχείρησε εμβολισμό περιπολικών, ότι οδήγησε επικίνδυνα μέσα στο Άργος για πολύ ώρα. Αυτά είναι δεδομένα, όχι υποθέσεις. Η καταδίωξη ως τέτοια δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, γιατί δεν είναι αυτή που τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Αυτό που χρειάζεται εξήγηση είναι κάτι διαφορετικό, χρονικά και ουσιαστικά. Όταν το αυτοκίνητο ακινητοποιήθηκε, ο νεαρός βγήκε πεζός και προσπάθησε να σκαρφαλώσει σε μαντρότοιχο. Εκεί, δύο αστυνομικοί έκαναν χρήση των υπηρεσιακών τους όπλων. Ο νεαρός τραυματίστηκε στο κεφάλι, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, και παραμένει σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση. Η καταδίωξη δεν εξηγεί πια τίποτα από μόνη της.

Δύο διαφορετικά γεγονότα, όχι ένα

Ο κοινός νους τείνει να τα συγχωνεύει σε μία ιστορία: “τον κυνήγησαν και τον πυροβόλησαν”. Αλλά πρόκειται για δύο ξεχωριστά επεισόδια, με διαφορετικές διαστάσεις το καθένα. Η οδήγηση σε καταδίωξη κρίνεται με βάση τους κανόνες κυκλοφορίας και το αυτόφωρο κακούργημα. Η χρήση όπλου εναντίον πεζού που φεύγει τρέχοντας κρίνεται με εντελώς άλλα κριτήρια, αυστηρότερα, γιατί εκεί το διακύβευμα είναι η ζωή ενός ανθρώπου, όχι η κίνηση ενός οχήματος.

Ο Ν. 3169/2003 διακρίνει τέσσερα είδη πυροβολισμού: εκφοβιστικό, κατά πραγμάτων, ακινητοποίησης και εξουδετέρωσης. Ο πυροβολισμός εξουδετέρωσης, η πιο ακραία μορφή, προϋποθέτει άμεσο και πραγματικό κίνδυνο, όχι απλή προσπάθεια διαφυγής. Ένας άνθρωπος που σκαρφαλώνει έναν τοίχο για να ξεφύγει δεν αντιστοιχεί, εκ πρώτης όψεως, σε αυτή την προϋπόθεση. Το γράφω με προσοχή: Αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι οι δύο αστυνομικοί παραβίασαν τον νόμο. Σημαίνει ότι το βάρος της εξήγησης πέφτει πάνω τους, όχι πάνω στην καταδίωξη που προηγήθηκε.

Το αεροβόλο δεν καλύπτει το κενό

Στη διαδρομή, κοντά στο αρχικό σημείο του σήματος στάσης, εντοπίστηκε και κατασχέθηκε ένα αεροβόλο πιστόλι, το οποίο στάλθηκε για εργαστηριακή εξέταση. Είναι σημαντικό να μην το αφήσουμε να λειτουργήσει ως γενικό άλλοθι. Το εύρημα αυτό αφορά διαφορετικό σημείο και διαφορετική στιγμή από εκείνη του πυροβολισμού στη μάντρα. Δεν υπάρχει, μέχρι στιγμής, αναφορά όπλου, πραγματικού ή ψεύτικου, στα χέρια του νεαρού τη στιγμή που σκαρφάλωνε.

Αν η έρευνα δείξει κάτι διαφορετικό, θα το γράψουμε. Αλλά με τα στοιχεία που είναι μέχρι τώρα δημόσια, η ύπαρξη ενός αεροβόλου αλλού και νωρίτερα δεν απαντά στο ερώτημα τι συνέβαινε ακριβώς τη στιγμή που τραβήχτηκε η σκανδάλη στη μάντρα.

Τι πρέπει να απαντηθεί, όχι τι πρέπει να υποτεθεί

Η δικογραφία εναντίον των δύο αστυνομικών αφορά αρχικά παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων και βαριά σωματική βλάβη, με το κατηγορητήριο να γίνεται κακούργημα, με δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.
Την προανάκριση διεξάγει το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ναυπλίου, με τη συνδρομή της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Η βαλλιστική εξέταση των δύο υπηρεσιακών όπλων αναμένεται να δείξει ποιο από τα δύο έριξε τη βολή που τραυμάτισε τον νεαρό, από ποια θέση και σε ποια απόσταση.

Αυτά είναι τα ερωτήματα που έχουν σημασία. Όχι αν η καταδίωξη ήταν δικαιολογημένη, γιατί ήταν. Αλλά αν η μετάβαση από καταδίωξη σε πυροβολισμό εξουδετέρωσης εναντίον ενός πεζού σε μαντρότοιχο πληρούσε τις προϋποθέσεις που θέτει ο ίδιος ο νόμος. Η κοινωνία χρειάζεται να μη χαθεί το ερώτημα μέσα στη γενικότερη αφήγηση για μια “επικίνδυνη καταδίωξη”.