Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του, Μάριος Γεωργιάδης, μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, αποχαιρετώντας τον άνθρωπο που τον στήριξε και τον μεγάλωσε.
Ο Μάριος Γεωργιάδης εξέφρασε τον βαθύ του πόνο για την απώλεια, σημειώνοντας ότι δεν περίμενε ποτέ αυτή η στιγμή να έρθει τόσο νωρίς. Στο μήνυμά του περιέγραψε τον πατέρα του ως έναν άνθρωπο που του έμαθε, μέσα από το προσωπικό του παράδειγμα, την αξία της αξιοπρέπειας, της επιμονής, της υπομονής, της συνέπειας και του θάρρους.
Παράλληλα, ο γιος του προχώρησε σε μια προσωπική αναφορά στη σχέση τους, τονίζοντας ότι, αν και δεν ήταν το βιολογικό του παιδί, ο Βασίλης Λεβέντης δεν τον έκανε ποτέ να αισθανθεί τίποτα λιγότερο από γιο του. Όπως υπογράμμισε, η αγάπη, η φροντίδα και η παρουσία είναι εκείνα τα στοιχεία που δημιουργούν έναν πατέρα, ευχαριστώντας τον για όλα όσα του δίδαξε με τον τρόπο που έζησε. Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του, σύμφωνα με τον Μάριο Γεωργιάδη, παραμένει ο τρόπος που αγωνίστηκε και το γεγονός ότι έμεινε πιστός στις αρχές του μέχρι το τέλος.
Οι πελοποννησιακές ρίζες και τα πρώτα χρόνια
Ο Βασίλης Λεβέντης είχε έντονη σύνδεση με την Πελοπόννησο. Γεννήθηκε στη Μεσσήνη και ήταν το τέταρτο παιδί του Αποστόλου και της Γρηγορίας Λεβέντη, οι οποίοι κατάγονταν από το Κορακοβούνι Αρκαδίας, ενώ οι βαθύτερες ρίζες της οικογένειας βρίσκονταν στον Δρυμώνα Κυθήρων. Μετά την καταστροφή της περιουσίας τους από τους Γερμανούς κατακτητές, η οικογένεια μετοίκησε στον Πειραιά, όπου ο ίδιος ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευση, προτού εισαχθεί ένατος το 1969 στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών, αποφοιτώντας με άριστα και συνεχίζοντας με μεταπτυχιακά στο Μόναχο της Γερμανίας.
Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση (1970-1974), διανέμοντας προκηρύξεις μέσω πολύγραφου μαζί με συμφοιτητές του. Η πρώτη του θεσμική επαφή με την πολιτική ήρθε το 1975, όταν ως συνεργάτης του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου, Κυπριανού Μπίρη, συνέβαλε στη σύνταξη των άρθρων 21 και 24 του Συντάγματος. Το 1974 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, από το οποίο αποχώρησε μετά το 1981 λόγω διαφωνιών με την κυβερνητική πολιτική, ενώ το 1982 διεκδίκησε τη δημαρχία του Πειραιά.
Η ίδρυση της Ένωσης Κεντρώων και η τηλεοπτική πορεία
Το 1984 ίδρυσε το κόμμα «Ελεύθεροι», το πρώτο οικολογικό σχήμα στην Ελλάδα, ενώ το 1986 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων. Μετά από μια σύντομη υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία στη Β’ Αθήνας το 1989 και την ίδρυση των Οικολόγων Ειρηνιστών Πρασίνων το 1990, προχώρησε στη δημιουργία του τηλεοπτικού σταθμού Κανάλι 67. Η καθοριστική στροφή έγινε το 1992, όταν σε συνεργασία με το κόμμα Κέντρο του Γιώργου Γ. Παπανδρέου ίδρυσε την Ένωση Κεντρώων, με στόχο να στεγάσει την παραδοσιακή βάση του κεντρώου χώρου.
Ο Βασίλης Λεβέντης έγινε ευρύτερα γνωστός στις αναπληρωματικές εκλογές της Β’ Αθήνας τον Απρίλιο του 1992, όταν απέσπασε 114.942 ψήφους, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Για χρόνια διατήρησε ενεργή παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, παρουσιάζοντας την εκπομπή «Πολιτικός Μαραθώνιος» στο Κανάλι 40 (μετέπειτα Extra Channel), αρθρογραφώντας στην εφημερίδα «Αυριανή», εκδίδοντας την εφημερίδα «Αντιδιαπλοκή» από το 2004 και συνεχίζοντας αργότερα διαδικτυακά μέσω του Αντιδιαπλοκή TV. Παράλληλα, είχε εκφράσει νωρίς την πολιτική του διορατικότητα, προτείνοντας τον Λουκά Παπαδήμο για τη θέση του πρωθυπουργού ήδη από τον Ιούνιο του 2011, προτού ξεσπάσει η κορύφωση της πολιτικής κρίσης.
Η δικαίωση και η είσοδος στο κοινοβούλιο
Η εκλογική επιμονή δεκαετιών απέδωσε καρπούς τον Ιανουάριο του 2015, όταν η Ένωση Κεντρώων κατέγραψε σημαντική άνοδο, λαμβάνοντας 1,79% στην επικράτεια και 5,11% στην Α’ Θεσσαλονίκης. Η ιστορική δικαίωση για τον ίδιο ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν 23 χρόνια μετά την ίδρυση του κόμματος, η Ένωση Κεντρώων εξασφάλισε την είσοδό της στη Βουλή με ποσοστό 3,43% και την εκλογή 9 βουλευτών.
Ο Βασίλης Λεβέντης παρέμεινε στα κοινοβουλευτικά έδρανα μέχρι τις εκλογές του Ιουλίου του 2019, οπότε το κόμμα έλαβε 1,24% και δεν κατάφερε να ξεπεράσει το όριο του 3%. Η απώλειά του κλείνει έναν ιδιαίτερο κύκλο της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, με τον ίδιο να αφήνει το στίγμα ενός ηγέτη που συνέδεσε τη ζωή του με την πολιτική υπομονή και την πίστη στις ιδέες του.
