Στις 29 Ιουνίου «γιορτάζουν» φέτος τη φορολογική τους ελευθερία οι Έλληνες φορολογούμενοι.

Η ετήσια μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) για το 2026 επιβεβαιώνει ότι απαιτούνται 179 ημέρες σκληρής εργασίας αποκλειστικά για την κάλυψη των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων προς το κράτος.

Η οριακή βελτίωση και ο ευρωπαϊκός χάρτης

Η υποχώρηση κατά μία ημέρα σε σχέση με το 2025 (180 ημέρες) αφήνει γλυκόπικρη γεύση. Στη μεγάλη ευρωπαϊκή εικόνα, η Ελλάδα εξακολουθεί να διατηρεί την 9η υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση ανάμεσα στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος τοποθετείται στις 177 ημέρες, δείχνοντας ότι η χώρα μας, παρά τη βελτίωση της τελευταίας επταετίας, παραμένει ψηλά στον ευρωπαϊκό χάρτη των φορολογικών βαρών. Το κρατικό ταμείο αναμένεται να εισπράξει συνολικά 108 δισ. ευρώ μέσα στο τρέχον έτος, στηριζόμενο κυρίως στους έμμεσους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές.

Το βάρος των έμμεσων φόρων και ο «κρυφός» πληθωρισμός

Κάτω από την επιφάνεια των γενικών δεικτών κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα για τα νοικοκυριά και τους επαγγελματίες. Το φορολογικό μίγμα γέρνει επικίνδυνα προς τους έμμεσους φόρους, οι οποίοι χτυπούν οριζόντια, αδιαφορώντας για την πραγματική εισοδηματική ικανότητα. Φέτος, οι έμμεσοι φόροι θα φέρουν στα ταμεία 44,9 δισ. ευρώ, ξεπερνώντας κατά 1,6 φορές τα έσοδα από τους άμεσους φόρους.

Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) κυριαρχεί, καταλαμβάνοντας το 71,5% της έμμεσης φορολογίας. Σε αυτό το τοπίο προστίθεται και το φαινόμενο του λεγόμενου “fiscal drag”, της κρυφής φορολόγησης μέσω του πληθωρισμού. Η μη τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμάκων εγκλωβίζει τους φορολογούμενους: οι ονομαστικές αυξήσεις στους μισθούς, οι οποίες συχνά καταβροχθίζονται από την ακρίβεια, “σπρώχνουν” τους πολίτες σε υψηλότερα φορολογικά κλιμάκια, εξανεμίζοντας τις όποιες ελαφρύνσεις.

Η συνεχιζόμενη υπεραπόδοση των εσόδων, η οποία υπερέβη τους στόχους κατά 3,9% το 2025 (με τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων να φέρνει 5% περισσότερα έσοδα από τον στόχο), γεννά εύλογα ερωτήματα. Η επιτυχία στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής δημιουργεί δημοσιονομικό χώρο, ο οποίος ωστόσο δεν επιστρέφει με αντίστοιχη ταχύτητα στους συνεπείς φορολογούμενους μέσω γενναίων μειώσεων.

Το ντόμινο που πιέζει την παραγωγική βάση της Πελοποννήσου

Η εθνική αυτή τάση, με την ασφυκτική πίεση στην κατανάλωση και την «κρυφή» φορολόγηση, ρίχνει βαριά τη σκιά της στην Πελοπόννησο. Σε μια περιφέρεια όπου η τοπική οικονομία στηρίζεται κατεξοχήν στον πρωτογενή τομέα, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τον τουρισμό, η φορολογική «αιμορραγία» 179 ημερών αφαιρεί πολύτιμο οξυγόνο από την αγορά.

Όταν το διαθέσιμο εισόδημα ροκανίζεται από τους υψηλούς έμμεσους φόρους και την ακρίβεια στα ράφια, η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών στην Αργολίδα, την Αρκαδία ή τη Μεσσηνία καταρρέει. Η πτώση της κατανάλωσης χτυπά άμεσα τον εμπορικό ιστό των τοπικών κέντρων, ενώ οι επαγγελματίες του τουρισμού και της εστίασης σε Κορινθία και Λακωνία καλούνται να λειτουργήσουν σε ένα περιβάλλον όπου το λειτουργικό κόστος γιγαντώνεται και η αγοραστική δύναμη του εγχώριου επισκέπτη συρρικνώνεται. Η οριακή μετατόπιση της Ημέρας Φορολογικής Ελευθερίας αναδεικνύει την ανάγκη για ριζικότερες παρεμβάσεις, προκειμένου να ανασάνει πραγματικά ο παραγωγικός ιστός της περιφέρειας.