Σε δικιά του μονάδα αφαλάτωσης στρέφεται το Ναύπλιο

Σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλιέων, το θέμα για τα νερά της Λέρνης και του Αναβάλου αφορούσε την έκδοση ψηφίσματος για: την προστασία των πηγών της Λέρνης και της Αμυμώνης, και την αναγκαιότητα κατασκευής διυλιστηρίου για την επεξεργασία των νερών Αναβάλου και Λέρνης.

Η συζήτηση είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού υπήρξαν αναφορές και στις κινήσεις που είχαν γίνει στο παρελθόν και δεν απέδωσαν αφού το Άργος, επί δημαρχίας Καμπόσου είχε ακολουθήσει μοναχική οδό, τοποθετώντας δύο μονάδες αφαλάτωσης, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του Δήμου του. Από πλευράς Ναυπλιέων, τότε δήμαρχος Δ. Κωστούρος, είχε προσφύγει στην βοήθεια του τότε Περιφερειάρχη, ο οποίος πρότεινε κοινή επεξεργασία των νερών και για τους δύο Δήμους. Όμως το Άργος είχε προχωρήσει ήδη από μόνο στις δύο μονάδες αφαλάτωσης, οπότε αρνήθηκε την συνεργασία. Τόσο οι προτάσεις των Περιφερειαρχών, Τατούλη και Νίκα, για κοινό εργοστάσιο Αφαλάτωσης των νερών του Αναβάλου δεν βρήκαν ανταπόκριση από το Άργος.

Αρνητική παρουσιάστηκε και η άποψη του δημάρχου Ασκληπιείου, Τάσου Χρόνη, για συμμετοχή στην προτεινόμενη μηχανή αφαλάτωσης των νερών του Αναβάλου.

Το καλό είναι ότι το θέμα μπήκε προς συζήτηση, για πρώτη φορά μετά από επάρκεια νερού, λόγω των πολύ χρήσιμων βροχοπτώσεων της τελευταίας περιόδου. Είναι πολύ σημαντικό οι αποφάσεις να παίρνονται χωρίς την πίεση της λειψυδρίας, όπως γινόταν τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Ναυπλιέων, Δ. Ορφανό, ο Δήμος στρέφεται προς αυτόνομη λειτουργία μονάδων αφαλάτωσης για Ανάβαλο και Αμυμώνη, αφού ο δήμος Άργους – Μυκηνών, διαθέτει ήδη δύο.

Φυσικά το πρόβλημα δεν είναι η αφαλάτωση των νερών του Αναβάλου ή το φιλτράρισμα των νερών της Λέρνης, όταν παρουσιάζουν μετά από πολύ έντονες βροχοπτώσεις θολερότητα, αλλά η προστασία των πηγών από τους απορροφητικούς βόθρους των Μύλων και τα αποστραγγίσματα των τάφων του παρακείμενου νεκροταφείου.

Πολύ σωστά τονίστηκε και το θέμα της υδρομάστευσης, από τις χιλιάδες γεωτρίσεις και ειδικά αυτές στην περιοχή της Λέρνας που τραβούν πόσιμο νερό για άρδευση, αντί να ποτίζουν από τα νερά του Αναβάλου, όπως και οι υπόλοιποι αγρότες του νομού.

Η ιστορία με τις πηγές των Μύλων ξεκινά την Περίοδο που δήμαρχος Άργους ήταν ο Γεώργιος Θωμόπουλος που είχε αρνηθεί το νερό των Μύλων, τότε το Κεφαλάρι που ύδρευε το Άργος είχε άφθονα νερά, και είχε αποδεχτεί αντ` αυτού ασφαλτοστρώσεις στον Δήμο του. Αντίθετα το Ναύπλιο είχε αποδεχτεί την πηγή της Αμυμώνης.

Το Άργος διεκδίκησε και πήρε νερό από την Λέρνη, την περίοδο της Δημαρχίας του Νίκου Κολιγλίατη, ο οποίος διαβλέποντας τον κίνδυνο λειψυδρίας, δεν αρκέστηκε στα περισσεύματα από την άντληση των νερών της Αμυμώνης, που έπαιρνε μέχρι τότε η πόλη του Άργους, και κατοχύρωσε για πρώτη φορά την ύδρευση από την πηγή της Λέρνης.

Αρχικά ο Νίκος Κολιγλίατης απευθύνθηκε στον τότε Περιφερειάρχη Ματσίγκο, ζητώντας νερό για ύδρευση του Δήμου με το σκεπτικό, ότι τα υπόγεια ύδατα ανήκουν στο Κράτος και όχι στους Δήμους- τότε οι Μύλοι και οι πηγές ήταν στο Δήμο Λέρνας και Δήμαρχος Λέρνας Κουβαράς, έφερνε προσκόμματα στον Δήμο Άργους. Τελικά εκδόθηκαν δύο αποφάσεις, μία από τον Δήμο Λέρνας και μία από την περιφέρεια στις οποίες αναγνωριζόταν το δικαίωμα στο Άργος να αντλεί νερό από Λέρνα 1000κυβικών την ώρα.

Έκτοτε το Ναύπλιο συνέχισε να αντλεί, δεν υπάρχει καν μετρητής άντλησης,  χωρίς έλεγχο νερά τόσο από την γεώτρηση στις παρυφές του Νεκροταφείου των Μύλων, όσο και από την πηγή της Αμυμώνης.

Τόσο οι πηγές του Ναυπλίου όσο και του Άργους απειλούνται από τους απορροφητικούς βόθρους των Μύλων, από την υπεράντληση, τις διαρροές του Δικτύου καθώς και από τις γεωτρήσεις για άρδευση, σε Σπηλιωτάκη, Μύλους, Σκαφιδάκι και Ελληνικό. Αν και το θέμα της υδρομάστευσης από γεωτρήσεις μπήκε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο Ναυπλίου, ελάχιστα απασχόλησε την συζήτηση αλλά ίσως συμπεριληφθεί στην αναμενόμενη ανακοίνωση- ψήφισμα του Δήμου Ναυπλιέων η οποία μέχρι την ώρα που η εφημερίδα βρίσκεται στο τυπογραφείο δεν έχει ακόμα εκδοθεί.

Το θέμα της προστασίας των Πηγών

Ήδη από την αρχή της δεκαετίας του 90 είχε τεθεί το θέμα της προστασίας των πηγών από τους απορροφητικούς βόθρους και την σύνδεση των Μύλων με τον κοινό Βιολογικό Άργους Ναυπλίου, με χρηματοδότηση από την Περιφέρεια. Η περιφέρεια είχε εγκρίνει εκείνη την περίοδο 150.000 δραχμές για μελέτη σύνδεσης 5 Δήμων (σ.σ. σήμερα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Άργους- Μυκηνών), αλλά η μελέτη αυτή «πάγωσε» επί δημαρχίας Δ. Πλατή και δεν επικαιροποιήθηκε ποτέ έκτοτε με αποτέλεσμα να συνεχίσουν οι βόθροι των Μύλων να μολύνουν μέχρι σήμερα τις πηγές και των δύο πόλεων!

Από πλευράς Ναυπλίου επιχειρήθηκε ανεπιτυχώς να μειωθούν οι απώλειες του κεντρικού αγωγού με την αντικατάσταση του αγωγού από την Λέρνη έως το αντλιοστάσιο της Ακροναυπλίας. Δυστυχώς τα προβλήματα στο ύψος της Αγίας Άννης απέδειξαν ότι το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η αντικατάσταση του κεντρικού αγωγού, αλλά και η επαναχάραξη της γραμμής διέλευσής του. Έκτοτε τα προβλήματα με τις απώλειες πόσιμου νερού στον δήμο Ναυπλιέων είναι ιδιαίτερα εμφανή, από τις πολύ συχνές διακοπές υδροδότησης, κυρίως το καλοκαίρι.

Αντί για την αντιμετώπιση των απωλειών και την ορθολογική διαχείριση του νερού των πηγών των Μύλων, φαίνεται να κερδίζει έδαφος η κοστοβόρα και περιβαλλοντικά αμφισβητούμενη χρήση μονάδων αφαλάτωσης, όπως το Άργος.

Η εναλλακτική λύση που αναζητάται στον Ανάβαλο, φανερώνει την έλλειψη θέλησης αντιμετώπισης των αιτιών λειψυδρίας, με το σκεπτικό, πως θα πιούμε και την τελευταία σταγόνα.