Φταίει που φταίει η καταραμένη «φτώχια» που εδώ και χρόνια πλήττει την πόλη του Άργους, έρχονται και οι «πολιτικές του μίσους» να δώσουν εικόνα εγκαταλελειμμένης πόλης. Στους δρόμους του, ανάμεσα σε παλιές προσόψεις, ανακαινισμένα σπίτια και εμπορικά καταστήματα, ξεπροβάλλουν ολοένα και συχνότερα «στοχάδια» και άλλα φασιστικά σύμβολα. Είναι σημάδια που δεν περνούν απαρατήρητα. Προκαλούν ανησυχία, θυμό, αλλά και μια αίσθηση ότι ο δημόσιος χώρος γίνεται πεδίο ιδεολογικής επιβολής.
Κάτοικοι της πόλης αναφέρουν ότι τα σύμβολα εμφανίζονται κυρίως νύχτα, σε τοίχους σπιτιών, γκαράζ, παλιές αποθήκες και δημόσια κτίρια. «Ξυπνάς το πρωί και βλέπεις έναν μαύρο σταυρό ή ένα σύνθημα μίσους στον τοίχο σου. Είναι σαν να σου εισβάλλουν στο σπίτι», λέει κάτοικος του κέντρου. Όλα αυτά συμπληρώνονται από «συμμορίες» πιτσιρικάδων με παπάκια και πειραγμένες εξατμίσεις που βραδιάτικα διασχίζουν τους κεντρικούς δρόμους του Άργους για να υποδηλώσουν την πολιτική παρουσία τους. Μάλιστα στο Ίσταγκραμ συγκεκριμένης φασιστοσελίδας του Άργους, περηφανεύονται για τις μοτοπορείες τους. Μια μοτοπορεία, δηλαδή οργανωμένη κίνηση ομάδας μοτοσικλετών με κοινό σκοπό, θεωρείται κινητή δημόσια συνάθροιση. Άρα υπάγεται στον Ν. 4703/2020.
Το οποίο σημαίνει πρακτικά ότι πρέπει να υπάρχει οργανωτής, ο οποίος οργανωτής οφείλει να γνωστοποιήσει τη μοτοπορεία στην αστυνομία τουλάχιστον 48 ώρες πριν. Βέβαια η αστυνομία της Αργολίδας, βρίσκεται αυτό το διάστημα στα νησιά με αποτέλεσμα να οργιάζουν στο Άργος και να διαταράσσουν την ηρεμία της πόλης.
Επανερχόμενος στα «στοχάδια», για πολλούς, τα σύμβολα αυτά δεν είναι απλώς «γκράφιτι». Συνδέονται με μια ιστορικά φορτισμένη ιδεολογία που έχει αφήσει βαθιά τραύματα στην ελληνική κοινωνία. Η παρουσία τους σε κατοικημένες περιοχές δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας, ειδικά σε οικογένειες με παιδιά και ηλικιωμένους.
«Δεν είναι τέχνη, δεν είναι άποψη. Είναι απειλή», σχολιάζει επαγγελματίας της πόλης.
Σύμφωνα με εργαζόμενους του Δήμου Άργους – Μυκηνών, τα συνεργεία καθαρισμού επεμβαίνουν συχνά, όμως τα σύμβολα επανεμφανίζονται. Η διαδικασία είναι χρονοβόρα και κοστοβόρα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτείται ειδική βαφή ή ολόκληρη ανακαίνιση τοίχου.
Τέτοιες πρακτικές δεν είναι τυχαίες. Η χρήση φασιστικών συμβόλων στον αστικό χώρο λειτουργεί ως προσπάθεια «σήμανσης εδάφους» και προβολής παρουσίας. Πρόκειται για μια μορφή συμβολικής βίας που επιδιώκει να κανονικοποιήσει ακραίες ιδέες μέσα από την καθημερινότητα. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και από αυτοκόλλητα σε κεντρικό κατάστημα του Άργους, όπου γίνεται λόγος για τον έλεγχο γειτονιών.
Ήδη στο Άργος έχουν αναληφθεί αυθόρμητες πρωτοβουλίες κατοίκων που σβήνουν τα σύμβολα μόνοι τους, ενώ πολιτιστικοί σύλλογοι και ομάδες νέων ζητούν οργανωμένη δράση και ενημέρωση στα σχολεία. Το πρόβλημα αναπαραγωγής των ιδεολογημάτων της βίας, βρίσκεται σε διάφορα Γυμνάσια και Λύκεια του Δήμου Άργους Μυκηνών και όχι μόνο της πόλης του Άργους. Καθηγητές προπηλακίζονται, βιντεοσκοπούνται και χλευάζονται, με διευθυντές των σχολείων να παραμένουν «μουγκοί» για να μην εκτεθεί το σχολείο τους.
Κι όμως, «Ο τοίχος δεν είναι ουδέτερος. Αν τον αφήσεις, μιλάει για σένα», λέει μέλος τοπικής συλλογικότητας.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο αισθητικό. Είναι βαθιά κοινωνικό. Οι κάτοικοι ζητούν άμεση παρέμβαση όπου εμφανίζονται σύμβολα μίσους, ενημερωτικές δράσεις για τη νεολαία, ενίσχυση της παρουσίας συνεργείων καθαρισμού και προώθηση νόμιμης street art που αναβαθμίζει τον χώρο αντί να τον δηλητηριάζει.
Το Άργος, μια πόλη με ιστορία χιλιάδων ετών, δεν μπορεί να αφήσει τους τοίχους του να γίνουν φορείς ιδεολογιών που προωθούν τον διχασμό και τη βία. Η μάχη για τον δημόσιο χώρο είναι, τελικά, μάχη για το σε ποια πόλη θέλουμε να ζούμε.
