Μια βαριά σκιά απλώνεται για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες πάνω από την αγροτική κοινότητα της Δυτικής Αχαΐας. Μετά την καταστροφή που επέφερε η ευλογιά στον κτηνοτροφικό κλάδο – με άνω των 24.000 αιγοπροβάτων να οδηγούνται σε θανάτωση – η περιοχή βιώνει τώρα ολοκληρωτική κατάρρευση στον κλάδο της πατατοπαραγωγής.
Τόνοι πατάτας παραμένουν απούλητοι και εγκαταλείπονται στα χωράφια, σε μια εικόνα που οι παραγωγοί δεν είχαν να αντικρίσουν από τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Κόστος παραγωγής που «γονατίζει» τον αγρότη
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται η ασύδοτη αύξηση του κόστους παραγωγής πατάτας, που έχει μετατρέψει την καλλιέργεια σε οικονομικά ασύμφορη δραστηριότητα. Σύμφωνα με τον επικεφαλής του Αγροτικού Τμήματος του Επιμελητηρίου Αχαΐας, Γιώργο Παπαχριστόπουλο, το κόστος ανά στρέμμα έχει εκτιναχθεί στα 1.100 έως 1.300 ευρώ, καθιστώντας την επιβίωση των παραγωγών εξαιρετικά επισφαλή.
Αναλυτικότερα, τα στοιχεία που καταγράφει ο κλάδος είναι ανησυχητικά:
- Αύξηση κόστους κατά 55% στα λιπάσματα.
- Άνοδος 40% σε ενέργεια και καύσιμα, με την τιμή του αγροτικού πετρελαίου να ξεπερνά το 1,60€ ανά λίτρο.
- Ο πατατόσπορος ακρίβυνε κατά 30% σε σχέση με προηγούμενες καλλιεργητικές περιόδους.
Παράλληλα, το διαθέσιμο εργατικό δυναμικό συρρικνώνεται σταθερά, επιβαρύνοντας περαιτέρω τη συνολική εικόνα.
Εισαγωγές και ελληνοποιήσεις: Η αγορά που «πνίγει» την εγχώρια παραγωγή
Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στο κόστος. Ο ανεξέλεγκτος όγκος εισαγόμενης πατάτας, κυρίως από Αίγυπτο και άλλες τρίτες χώρες, ασκεί καταλυτική πίεση στις τιμές παραγωγού. Το φαινόμενο των λεγόμενων «ελληνοποιήσεων» – η παράνομη εμφάνιση εισαγόμενων προϊόντων ως ελληνικής προέλευσης – στερεί από την εγχώρια παραγωγή τη θέση που δικαιούται στο ράφι και στον καταναλωτή.
Το αποτέλεσμα είναι ένα εξευτελιστικό επίπεδο τιμών παραγωγού: σύμφωνα με τους ίδιους τους καλλιεργητές, η τιμή στο χωράφι ξεκίνησε κάτω από τα 0,40€ ανά κιλό για να καταλήξει ταχύτατα στα 0,20€, ένα τίμημα που δεν καλύπτει ούτε το ένα τέταρτο του κόστους παραγωγής.
Κοινή κραυγή αγωνίας από τοπικούς φορείς
Την ίδια ανησυχία μοιράζονται οι θεσμικοί φορείς της περιοχής. Ο Αγροκτηνοτροφικός και Μελισσοκομικός Σύλλογος Δυτικής Αχαΐας επισήμανε σε επίσημη ανακοίνωσή του ότι οι εικόνες με τις ποσότητες πατάτας να εγκαταλείπονται στα χωράφια δεν αποτελούν απλώς φωτογραφική αποτύπωση μιας στιγμής, αλλά συμβολίζουν την «απαξίωση του μόχθου μιας ολόκληρης χρονιάς».
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το Αγροτικό Τμήμα του Επιμελητηρίου Αχαΐας, το οποίο απηύθυνε επίσημη παρέμβαση προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και τον ΕΛΓΑ, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση «ασφυκτική» για τους παραγωγούς.
Τα αιτήματα που κατατίθενται με επείγοντα χαρακτήρα είναι σαφή:
- Ενίσχυση ελέγχων στις εισαγωγές και αυστηρή αντιμετώπιση των ελληνοποιήσεων
- Άμεσα οικονομικά μέτρα ανακούφισης για τους πατατοπαραγωγούς της Αχαΐας
- Μηχανισμοί στήριξης εγχώριας παραγωγής και διασφάλιση δίκαιων τιμών
- Γενναία μείωση του κόστους παραγωγής ως προϋπόθεση βιωσιμότητας του κλάδου
Χωρίς άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις, προειδοποιούν οι παραγωγοί, ο κίνδυνος μαζικής εγκατάλειψης της καλλιέργειας πατάτας στη Δυτική Αχαΐα δεν είναι πλέον θεωρητικός — είναι ορατός και επικείμενος.
