Μια σημαντική αναγνώριση για την πολιτιστική κληρονομιά της Πελοποννήσου αποτελεί η επίσημη ένταξη της τσακώνικης υφαντικής στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας. Το Υπουργείο Πολιτισμού, υλοποιώντας τις σχετικές επιταγές της σύμβασης της UNESCO, προχώρησε στην προσθήκη αυτή έπειτα από ενδελεχή εισήγηση της Διεύθυνσης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και της αρμόδιας επιστημονικής επιτροπής, τιμώντας μια σπουδαία τοπική παράδοση.

Η τέχνη της υφαντικής από την Τσακωνιά δεν είναι απλώς μια παραγωγική διαδικασία, αλλά μια ξεχωριστή μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που άνθισε στην περιοχή κατά τον 19ο αιώνα. Σήμα κατατεθέν της είναι η δημιουργία περίτεχνων, χειροποίητων ταπήτων διπλής όψης. Οι δημιουργίες αυτές υφαίνονται αποκλειστικά με τα δάχτυλα σε όρθιο ξύλινο αργαλειό, χρησιμοποιώντας βαμβακερό στημόνι και μάλλινα νήματα. Η ιδιαίτερη αυτή τεχνική επιτρέπει τον σχηματισμό πολύπλοκων σχεδίων χωρίς πέλος, με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές του υφαντού να είναι απόλυτα πανομοιότυπες, αναδεικνύοντας τη μοναδική αριστοτεχνία των δημιουργών.

Στις μέρες μας, η συγκεκριμένη παραδοσιακή τέχνη διατηρείται ζωντανή χάρη στην αδιάλειπτη προφορική μετάδοσή της από τις παλαιότερες, έμπειρες υφάντρες στις νεότερες γενιές. Αυτή η αλυσίδα γνώσης έχει μετασχηματίσει την πρακτική από μια στενή οικοτεχνία σε ένα σύγχρονο, βιώσιμο εργαλείο βιοπορισμού και εκπαίδευσης, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της τοπικής ταυτότητας.

Η Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά αποτελεί, άλλωστε, τη ζωντανή μνήμη ενός τόπου. Η προστασία, η ενίσχυση και η ανάδειξη αυτού του σπουδαίου λαϊκού πλούτου, της τοπικής ιστορίας, καθώς και των ηθών και εθίμων, αποτελεί συλλογικό χρέος, προκειμένου η αυθεντική αυτή παράδοση να περάσει ακέραια στις επόμενες γενιές.