Τα σοκάκια και οι κεντρικοί δρόμοι του Συνοικισμού στο Ναύπλιο πλημμύρισαν από φως, ευλάβεια και μνήμες αλησμόνητων πατρίδων. Με κάθε λαμπρότητα και την πρέπουσα εκκλησιαστική επισημότητα, η ενορία του Νέου Βυζαντίου τίμησε και φέτος τους προστάτες της, Αγίους Ισαποστόλους Κωνσταντίνο και Ελένη, σε ένα σκηνικό κατάνυξης που καθήλωσε όσους είχαν την ευκαιρία να παρευρεθούν.
Την παραμονή της μεγάλης εορτής, την Τετάρτη 20 Μαΐου 2026, το επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων χτύπησε στην καρδιά του Συνοικισμού. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την τέλεση του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού, μετ’ αρτοκλασίας, χοροστατούντος του Ιερομονάχου π. Χρυσοστόμου Μιχαλόπουλου Κουτλουμουσιανού, ο οποίος μέσα από το θείο κήρυγμά του άγγιξε τις καρδιές των πιστών, υπενθυμίζοντας το τεράστιο ιστορικό και πνευματικό έργο των τιμώμενων Αγίων.
Η Λιτανεία στους δρόμους της Πόλης
Αμέσως μετά τον εσπερινό, το σκηνικό μεταφέρθηκε στους δρόμους της πόλης. Η νύχτα στο Ναύπλιο φωτίστηκε από τις λαμπάδες και τα κεριά των πιστών, καθώς η μεγαλοπρεπής, ολάνθιστη ιερή εικόνα των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης βγήκε από τον ναό για την καθιερωμένη λιτάνευση.
Όπως αποτυπώνεται και στον φωτογραφικό φακό, η πομπή διέσχισε τους εμπορικούς δρόμους της περιοχής, ανάμεσα σε φωτισμένα καταστήματα και σπίτια, με τους κατοίκους να παρακολουθούν με συγκίνηση. Τον ρυθμό και τη μεγαλοπρέπεια της βραδιάς έδωσε η Δημοτική Φιλαρμονική του Δήμου Ναυπλιέων, παιανίζοντας χαρμόσυνα και πένθιμα εμβατήρια.
Ιδιαίτερο χρώμα, ωστόσο, έδωσε η δυναμική παρουσία του Συλλόγου Ποντίων Αργολίδας. Μέλη του συλλόγου, ντυμένα με τις εντυπωσιακές, αυθεντικές παραδοσιακές ποντιακές φορεσιές, ανέλαβαν την ύψιστη τιμή να σηκώσουν στους ώμους τους το ιερό εικονοστάσι, συνοδευόμενοι από τμήματα τοπικών συλλόγων και προσκόπων, δημιουργώντας μια νοερή γέφυρα ανάμεσα στο παρόν και την πλούσια προσφυγική κληρονομιά της περιοχής.
Ένας Συνοικισμός με ρίζες στη Μικρά Ασία
Η συγκεκριμένη γιορτή δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό γεγονός, αλλά και μια γιορτή μνήμης για το Νέο Βυζάντιο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ενορία της πόλης του Ναυπλίου, μια γειτονιά που σφύζει από ζωή και της οποίας οι κάτοικοι διατηρούν άσβεστες τις Μικρασιάτικες ρίζες τους. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους, φτάνοντας ως πρόσφυγες, μετέφεραν την πίστη και τις παραδόσεις τους, ριζώνοντας σε αυτή τη γωνιά της Αργολίδας.
Στο κλείσιμο της συγκινητικής βραδιάς, ο ακούραστος εφημέριος του ναού, π. Γεώργιος Φρίμης, πήρε τον λόγο για να ευχαριστήσει θερμά τους συλλειτουργούς ιερείς, τις τοπικές αρχές, αλλά κυρίως το πλήθος του κόσμου που κατέκλυσε τους δρόμους για να αποδώσει τιμές στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, αποδεικνύοντας πως η πίστη και η παράδοση παραμένουν ζωντανές στο πέρασμα του χρόνου.
