Τα ανθοπωλεία στο Άργος και το Ναύπλιο βγαίνουν στην ανοιξιάτικη αιχμή φορτωμένα με ένα πρόβλημα που δεν κρύβεται: Το κόστος ανέβηκε, ο πελάτης σφίγγεται και το περιθώριο κέρδους στενεύει. Τριαντάφυλλα, γαρδένιες, και άλλα λουλούδια και φυτά γεμίζουν τις βιτρίνες, αλλά πίσω από τα χρώματα τρέχει ένας λογαριασμός που οι επαγγελματίες του κλάδου δεν μπορούν πλέον να απορροφήσουν σιωπηλά.
Από το Aalsmeer στον πάγκο. Η αλυσίδα που ακριβαίνει
Ένα τριαντάφυλλο στο Ναύπλιο έχει διανύσει περισσότερο δρόμο από ό,τι φαίνεται. Τα κομμένα άνθη που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι κατά 70% εισαγόμενα. Η πλειονότητά τους περνά από την ανθαγορά του Aalsmeer στην Ολλανδία, το παγκόσμιο «χρηματιστήριο» των λουλουδιών, όπου διαμορφώνονται οι τιμές για ολόκληρη την Ευρώπη.
Εκεί γίνονται οι δημοπρασίες. Από εκεί τα άνθη ταξιδεύουν με φορτηγά ψυγεία δύο έως τέσσερις ημέρες, μέχρι να φτάσουν στα ράφια ενός επαρχιακού ανθοπωλείου. Κάθε διαταραχή στη διεθνή αγορά, πληθωρισμός, ενεργειακό κόστος, γεωπολιτικές εντάσεις, μεταφράζεται αργά ή γρήγορα σε υψηλότερες τιμές στον πάγκο. Φέτος η μετάφραση είναι ορατή.
Άργος: Χαμηλότερος ρυθμός σε σχέση με πέρυσι
Σε ανθοπωλείο στο Άργος, ο ιδιοκτήτης βλέπει την ανοιξιάτικη περίοδο να ξεκινά με χαμηλότερο ρυθμό σε σχέση με πέρυσι. Οι παραγγελίες έρχονται, αλλά ο τόνος έχει αλλάξει.
Μια αύξηση της τάξης του 20% στις τιμές των προϊόντων φέρνει αναπόφευκτα παράπονα στον πάγκο. Το κόστος των ίδιων των λουλουδιών ανέβηκε κατά 10%. Οι έμποροι ισορροπούν ανάμεσα στη διατήρηση ποιότητας και στην ανάγκη να κρατήσουν ανοιχτή την πόρτα για έναν πελάτη που μετρά πλέον κάθε ευρώ. Η «γκρίνια» στα ταμεία, όπως τη λένε στον κλάδο, δεν είναι καινούρια, αλλά φέτος έχει ενταθεί.
Ναύπλιο: Τα φυτά δυσκολότερα θα κρατηθούν
Ιδιοκτήτρια ανθοπωλείου στο Ναύπλιο βάζει το πρόβλημα σε ευρύτερο πλαίσιο. Για εκείνη, το λουλούδι δεν είναι απλώς εμπόρευμα. «Ακόμα και στην Κατοχή ο κόσμος έβαζε λουλούδια για να του φτιάξει η διάθεση», λέει. Η ζήτηση για ομορφιά, υποστηρίζει, έχει ελαστικότητα διαφορετική από εκείνη του βασικού καλαθιού, ακόμα και στις δύσκολες εποχές κάτι από αυτή επιβιώνει.
Η οικονομική πίεση όμως είναι ορατή και από την άλλη πλευρά του πάγκου. Το χώμα και η τύρφη, που εισάγονται από το εξωτερικό, έχουν ανεβεί κατά 25%. Η διατήρηση φυτών στο ράφι γίνεται ολοένα ακριβότερη υπόθεση, τόσο για τον πωλητή που πρέπει να τα αγοράσει και να τα κρατήσει ζωντανά, όσο και για τον αγοραστή που καλείται να πληρώσει περισσότερα για αυτό που βλέπει στη βιτρίνα.
Μπαίνει στη μέση και ο καιρός. Η υπερβολική βροχή σαπίζει τα άνθη, ενώ για να αντέξουν χρειάζονται ήλιο και σωστό πότισμα. Ο καιρός δεν ρωτά πότε είναι αιχμή της αγοράς.
Στο κέντρο του Άργους μια ακόμα ανθοπώλης ισχυρίζεται: Δεν αύξησαμε τις τιμές, απορροφώντας οι ίδιοι μέρος του κόστους. Κοστίζει στο ταμείο. Αλλά πηγάζει από μια λογική που δεν μετριέται μόνο σε ευρώ. «Η αγάπη για τα λουλούδια νικάει και δεν περνάει κρίση», λέει.
Είδος πολυτελείας τα λουλούδια
Ένας ακόμα ανθοπώλης από το Ναύπλιο, βλέπει την κατάσταση πιο ψυχρά. Με τιμές αυξημένες κατά 15 έως 20% σε σχέση με πέρυσι, ο κόσμος δεν κρύβει τα παράπονά του. «Είναι είδος πολυτελείας, δεν είναι και ψωμί», παραδέχεται.
Είναι μια φράση που αποτυπώνει με λιτό τρόπο την ωμή λογική της αγοράς: Όταν πιέζεται το οικογενειακό εισόδημα, το λουλούδι μπαίνει σε ζυγαριά με άλλες ανάγκες. Οι αυξήσεις δεν αφορούν μόνο την Αργολίδα. Στην αγορά λουλουδιών πανελλαδικά, το κόστος ήταν αισθητό από τα Χριστούγεννα και τον Άγιο Βαλεντίνο. Ο πληθωρισμός δεν κάνει εξαιρέσεις για τα άνθη.
Πίσω από τα χρώματα και τις μυρωδιές των βιτρινών κρύβεται ένας κλάδος που παλεύει με αυξημένες εισαγωγικές τιμές, πελάτες χωρίς πλεονάζον εισόδημα και έναν καιρό που δεν ρωτά. Οι ανθοπώλες της Αργολίδας θα ξεκινούν νωρίς τα επόμενα πρωινά, θα ανοίγουν τις βιτρίνες και θα στήνουν για άλλη μια χρονιά την ίδια ιεροτελεστία.
Κάθε χρόνο ο ίδιος αγώνας, κάθε χρόνο η ίδια αβεβαιότητα. Και η ίδια εμμονή στο να ανοίξει το μαγαζί νωρίς το πρωί, γιατί αυτό κάνουν …μια ζωή.
