Εδώ και χρόνια η οικογένεια Ρηγόπουλου προσφέρει στην εικαστική ζωή του Άργους. Όλα ξεκίνησαν από τον πατέρα, Ρήγα Ρηγόπουλο και την σχολή ζωγραφικής που ίδρυσε στο Άργος. Για την ζωή του και το ξεκίνημα της καριέρας του στην ζωγραφική μας μιλά ο ίδιος ο καλλιτέχνης, Ρήγας Ρηγόπουλος:
«Γεννήθηκα στο Άργος, την αρχαιότερη πόλη του κόσμου! Και αυτό είτε είναι αλήθεια, είτε και μόνο να το λέμε, παίζει κάποιο ρόλο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Και το ότι πήγα στο οικονομικό γυμνάσιο, που ήταν και μικτό, και αυτό παίζει κάποιο ρόλο!
Είχα την ευτυχία να έχω αρκετές και καλές επιρροές από τον μεγαλύτερο αδερφό μου τον Γιάννη που όπως πιστεύω είχε μεγάλη και σημαντική παρουσία στην λογοτεχνία, τη δημοσιογραφία και στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας!
Ξεκίνησα τις καλλιτεχνικές μου σπουδές στην σχολή Κινηματογράφου του Λυκούργου Σταυράκου, όπου όπως είπε και ο Τσαρούχης: «όποιος δεν πέρασε από την σχολή Σταυράκου και τον Ελληνικό στρατό, δεν ξέρει τι θα πει Ελλάδα»! (Πέρασα και από τον Ελληνικό στρατό, όπου πολλάκις ζωγράφισα την Αγία Βαρβάρα)! Όσον αφορά την σκηνοθεσία κάπου σε κάποιο συρτάρι μια ταινιούλα για το τραγούδι «Του Νεκρού Αδερφού» περιμένει να βγει στο φως ή για την ακρίβεια στο σκοτάδι!
Σπουδές, στην συνέχεια, στην σχολή Βελουδάκη για ζωγραφική, με δασκάλους τον Σπύρο Κουκουλομάτη και τον Θόδωρο Πάντο, μουσική στο Ωδείο «Ωρφείο Αθηνών», στην σχολή Ψυχολογίας του Δολιανίτη και σπουδές στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό στο Ε.Α.Π. στην Πάτρα!
Άρχισα να εργάζομαι στην Λαϊκή Επιμόρφωση στην Αργολίδα και την Αρκαδία, διδάσκοντας Ζωγραφική , Αγιογραφία και Θέατρο. Είναι η εποχή που είδα την αγωνία των νέων παιδιών να ξεφύγουν από τον κλειστό χώρο του χωριού αλλά και την προσπάθεια των γονιών να τα κρατήσουν κοντά τους για να μην λείψουν εργατικά χέρια.
Από το 1995 μέχρι το 1997 δίδαξα στην σχολή του ΟΑΕΔ στην Τρίπολη αγιογραφία.
Το 1990 δημιούργησα το ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΑΡΓΟΥΣ όπου μέχρι σήμερα διδάσκω ζωγραφική και αγιογραφία, με την επιθυμία να μεταδώσω την αγάπη μου για την Τέχνη, και την όποια γνώση μου, στις νεώτερες γενιές. Το ευτύχημα είναι πως πέρα από την διδασκαλία εγώ έμαθα πάρα πολλά από την αγνή σκέψη και τα καθαρά αισθήματα των παιδιών!
Η ζωγραφική μου θα μπορούσα να πω, πως είναι ένα μίγμα σουρεαλισμού και συμβολισμού. Ύστερα από αρκετές ομαδικές και ατομικές εκθέσεις, είμαι χαρούμενος που τα έργα μου υπάρχουν σε πολλά μέρη του κόσμου και παίζουν έναν μικρό ρόλο στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι!
Η καλλιτεχνική πορεία κάποιου στην επαρχία δεν είναι εύκολη! Εγώ, αν και αιθεροβάμων, μπόρεσα να ξεπεράσω τις όποιες δυσκολίες αφού είχα την τύχη να έχω την στήριξη από φίλους και από την οικογένεια και ιδιαίτερα από την Δήμητρα την μητέρα, την Δημητρούλα την σύζυγο, την Δήμητρα-Σοφία την κόρη και τον γιό μου τον Νίκο-Αρίωνα για τον οποίο είμαι πολύ χαρούμενος που ακολουθούμε μια παράλληλη πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο! Τους ευχαριστώ!»
Στα χνάρια του πατέρα του, ο Νικόλαος Αρίων Ρηγόπουλος, επιλέγει τον δικό του δρόμο στην καλλιτεχνική δημιουργία: «Γεννήθηκα στο Άργος και μεγάλωσα μέσα σε ένα βαθιά καλλιτεχνικό περιβάλλον. Με πατέρα ζωγράφο, θείο ποιητή και καθημερινή παρουσία στο βιβλιοπωλείο που διατηρούσε η μητέρα μου, ήρθα από πολύ νωρίς σε ουσιαστική επαφή με τον κόσμο της τέχνης, των ιδεών και της δημιουργίας. Μέσα σε αυτόν τον χώρο γνώρισα ανθρώπους με ουσιαστική προσφορά στον πολιτισμό και τον συνάνθρωπο, εμπειρίες που διαμόρφωσαν καθοριστικά τη σκέψη και την πορεία μου. Παρότι ξεκίνησα τις σπουδές μου ως Μηχανολόγος Μηχανικός Ενεργειακής Τεχνολογίας, τελικά με κέρδισε η Συντήρηση Έργων Τέχνης και Αρχαιοτήτων. Η πρακτική μου στην American School of Classical Studies at Athens, στο μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου, υπό την καθοδήγηση της Νικόλ Αναστασάτου, αποτέλεσε σταθμό στην επαγγελματική μου εξέλιξη και μου προσέφερε πολύτιμη εμπειρία και εξειδίκευση.
Από το 2015, στο εργαστήριό μου Arion Workshop, δραστηριοποιούμαι στον σχεδιασμό και την κατασκευή ειδικών λειτουργικών και διακοσμητικών αντικειμένων, κυρίως από ξύλο, καθώς και σε εφαρμογές τρισδιάστατης εκτύπωσης. Παράλληλα, ασχολούμαι συστηματικά με τη συντήρηση έργων τέχνης, συνδυάζοντας τεχνική ακρίβεια, αισθητική αντίληψη και σεβασμό προς το υλικό και την ιστορία του».
