Αφήνοντας πίσω την Αθήνα και κατηφορίζοντας προς την Πελοπόννησο, οι περισσότεροι ταξιδιώτες έχουν το βλέμμα τους «καρφωμένο» στο Παλαμήδι. Όμως, μόλις έξι χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Ναυπλίου, εκεί που ο Αργολικός κόλπος αγκαλιάζει τη στεριά και το γλυκό νερό του ποταμού Ερασίνου σμίγει με την αλμύρα, βρίσκεται ένας τόπος διαφορετικός.
Η Νέα Κίος δεν είναι απλώς ένα γραφικό λιμανάκι. Είναι μια ολοζώντανη απόδειξη της ιστορικής συνέχειας και, ταυτόχρονα, ένας γαστρονομικός παράδεισος που περιμένει να τον ανακαλύψετε.
Από την Κίο της Βιθυνίας στη λάσπη της Αργολίδας
Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεσαι μπαίνοντας στη Νέα Κίο είναι η ρυμοτομία της. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Οι φαρδιοί δρόμοι και τα τετράγωνα μαρτυρούν έναν σχεδιασμό που γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη και την ελπίδα.
Η ιστορία του τόπου ξεκινά ουσιαστικά το 1926. Ξεριζωμένοι πρόσφυγες από την Κίο της Βιθυνίας (στη θάλασσα του Μαρμαρά), μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έφτασαν εδώ αναζητώντας μια νέα πατρίδα. Βρήκαν έναν βαλτότοπο, γεμάτο καλαμιές και λάσπη. Με πείσμα που λυγίζει σίδερα, οι Κιώτες αποξήραναν τα έλη, έχτισαν τα σπίτια τους και δημιούργησαν μια πρότυπη κωμόπολη, κουβαλώντας μαζί τους τον πολιτισμό, τη ναυτοσύνη και –κυρίως– τις γεύσεις της Ανατολής.
Επισκεφθείτε το Λασκαρίδειο Λαογραφικό Μουσείο. Εκεί φυλάσσονται κειμήλια που έφεραν οι πρόσφυγες, φωτογραφικό υλικό και φορεσιές που διηγούνται βουβά, αλλά συγκλονιστικά, την ιστορία του ξεριζωμού.
Το ραντεβού στον Ερασίνο
Το τοπίο στη Νέα Κίο ορίζεται από το νερό. Ο Ερασίνος ποταμός, γνωστός από την αρχαιότητα (ο Στράβων και ο Παυσανίας αναφέρονται σε αυτόν), εκβάλλει δίπλα στον οικισμό, δημιουργώντας ένα σκηνικό σπάνιας φυσικής ομορφιάς.
Το μικρό λιμανάκι στις εκβολές του ποταμού μοιάζει βγαλμένο από κινηματογραφικό καρέ. Δεκάδες χρωματιστά καΐκια, οι «βάρκες του Ερασίνου», λικνίζονται νωχελικά στα ρηχά νερά. Εδώ, ο χρόνος κυλάει πιο αργά. Είναι το ιδανικό σημείο για έναν απογευματινό περίπατο, με το βλέμμα να χάνεται στον ορίζοντα του Αργολικού και την πλάτη στραμμένη στο επιβλητικό κάστρο του Άργους, τη Λάρισα, που φαίνεται στο βάθος.
Για τους λάτρεις της φύσης, η περιοχή των εκβολών αποτελεί έναν σημαντικό υδροβιότοπο, φιλοξενώντας ερωδιούς και άλλα παρυδάτια πουλιά, προσφέροντας εξαιρετικές ευκαιρίες για bird watching και φωτογραφία.
Η τέχνη του μεζέ
Αν το Ναύπλιο είναι η «αρχόντισσα» της Αργολίδας, η Νέα Κίος είναι η «καλοφαγού» αδελφή της. Η φήμη της ξεπερνά τα στενά γεωγραφικά όρια του νομού. Εδώ δεν έρχεσαι απλώς για να φας, έρχεσαι για να μυηθείς στην ιεροτελεστία του θαλασσινού μεζέ.
Ψαροταβέρνες παρατάσσονται κατά μήκος της παραλίας, προσφέροντας φρέσκα αλιεύματα από τον Αργολικό. Πιο μέσα στον οικισμό θα βρείτε αξιόλογες επιλογές και για κρεατικά, με σπεσιαλιτέ που μαρτυρούν τη Μικρασιατική καταγωγή των κατοίκων.
Πολιτισμός και παράδοση
Η Νέα Κίος δεν ξεχνά. Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά κυρίως το καλοκαίρι, ο δήμος και οι πολιτιστικοί σύλλογοι διοργανώνουν τα «Κιανά» και τα «Μικρασιάτικα». Πρόκειται για φεστιβάλ μνήμης με θεατρικές παραστάσεις, αναπαραστάσεις εθίμων (όπως του Κιώτικου Γάμου) και μουσικές βραδιές που ενώνουν το χθες με το σήμερα.
Εξαιρετικά δημοφιλής είναι και η γιορτή για τα Κούλουμα (Καθαρά Δευτέρα), όπου η παραλία γεμίζει χαρταετούς και ο ουρανός χρώματα, ενώ προσφέρονται δωρεάν σαρακοστιανά εδέσματα.
Η Νέα Κίος είναι ο ιδανικός προορισμός για μια μονοήμερη ή διήμερη απόδραση. Προσφέρει την ηρεμία που λείπει από τα πιο τουριστικά κέντρα, χωρίς να στερείται υποδομών. Είναι αυθεντική, φιλόξενη και βαθιά νόστιμη.
