Το εμβληματικό θεατρικό έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», φέρνει στη σκηνή ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου το Σάββατο 1, την Κυριακή 2 και τη Δευτέρα 3 Αυγούστου. Οι παραστάσεις, που εντάσσονται στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Μικρασιάτικα 2026», θα ανέβουν στο Θεατράκι της Νέας Κίου με ώρα έναρξης στις 21:00. Τη διασκευή και τη σκηνοθεσία της παράστασης υπογράφει ο Γιάννης Σαρηγιάννης.
Η γενική είσοδος ορίζεται στα 10 ευρώ. Η προπώληση των εισιτηρίων πραγματοποιείται στο κατάστημα La Maison Nafplio (Άργους 45, Ναύπλιο), ενώ για περισσότερες πληροφορίες το κοινό μπορεί να επικοινωνεί με τη Γαρυφαλιά Χατζηκωνσταντίνου και την Ελένη Μπέλια – Κατριλιώτη. Η επιλογή του συγκεκριμένου έργου φέρει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το 2026 συμπληρώνονται 90 χρόνια από τη δολοφονία του Ισπανού ποιητή, ο οποίος μετέτρεψε το θέατρο σε πράξη αντίστασης απέναντι στον αυταρχισμό.
Ένα ψυχικό τοπίο εγκλεισμού και εξουσίας
Το τελευταίο έργο του Λόρκα, γραμμένο λίγο πριν από τον θάνατό του, παραμένει μια συγκλονιστική κατάθεση για τη βία της εξουσίας και την ανθρώπινη ανάγκη για ελευθερία. Στη νέα αυτή σκηνική πρόταση του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Κίου, το σπίτι της Μπερνάρντα δεν αποδίδεται ως ένας ρεαλιστικός οικογενειακός χώρος. Λειτουργεί ως ένα ψυχικό και συμβολικό τοπίο. Αποτελεί ένα κλειστό σύστημα εξουσίας όπου η σιωπή γίνεται νόμος, το σώμα επιτηρείται αυστηρά και η επιθυμία μετατρέπεται σε άμεση απειλή.
Οι γυναίκες του έργου ακροβατούν ανάμεσα στην υποταγή και την εξέγερση. Μεταφέρουν στη σκηνή ένα δράμα που διατηρεί την ανατριχιαστική του επικαιρότητα, αναμετρώμενο με κάθε μορφή εξουσίας που επιχειρεί να ελέγξει την ανθρώπινη φωνή.
Η συνομιλία του Λόρκα με τη Λίνα Νικολακοπούλου
Η διασκευή του Γιάννη Σαρηγιάννη πρωτοτυπεί, καθώς συνομιλεί δημιουργικά με το έργο της Λίνας Νικολακοπούλου. Στίχοι και τραγούδια της κορυφαίας Ελληνίδας στιχουργού ενσωματώνονται στην παράσταση ως οργανικά δραματουργικά στοιχεία.
Η ποιητική της γραφή λειτουργεί σαν μια σύγχρονη αντήχηση του κόσμου του Λόρκα. Δημιουργείται έτσι μια γέφυρα ανάμεσα σε δύο εμβληματικές φωνές της Μεσογείου, φωτίζοντας με νέο και απροσδόκητο τρόπο τις έννοιες της μνήμης, της απώλειας, του έρωτα και της γυναικείας επιθυμίας.
Πολυμεσική αφήγηση και συντελεστές της παράστασης
Η σκηνοθεσία αξιοποιεί στοιχεία μεταδραματικού θεάτρου, χοροθεάτρου, σωματικής έκφρασης και εξπρεσιονιστικής αισθητικής, συνθέτοντας ένα θέαμα όπου ο λόγος, η κίνηση, η μουσική και η εικόνα έχουν ισότιμη δύναμη. Το projection mapping, το video art και οι πολυμεσικές προβολές δεν λειτουργούν απλώς ως εντυπωσιακά εφέ. Ενσωματώνονται ως αναπόσπαστα μέρη της αφήγησης, προσφέροντας στιγμές ποιητικής αποστασιοποίησης που επιτρέπουν στον θεατή να αναστοχαστεί.
Η παραγωγή και οργάνωση ανήκει στον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέας Κίου. Τη σκηνογραφία και το projection mapping υπογράφει ο Σπύρος Πούλος, ενώ το video art και το μοντάζ έχει αναλάβει ο Σεραφείμ Ζίου. Στην ενδυματολογία συνεργάζονται η Δήμητρα Δέδε (η οποία είναι και β’ σκηνοθέτις) και ο Γιάννης Σαρηγιάννης. Τις χορογραφίες επιμελήθηκε η Μαριλένα Λιαγκρή. Η εμψύχωση και ο ρόλος της βοηθού σκηνοθέτη ανήκουν στην Ελεντίνα Κατσικίδη.
Την κινησιολογία και τη μουσική επιμέλεια υπογράφει ο Γιάννης Σαρηγιάννης, με τις μουσικές διασκευές να ανήκουν στην Πένυ Γαβρίλη και τη φωνητική διδασκαλία στην Κατερίνα Βέργαδου. Τους φωτισμούς σχεδίασε ο Κώστας Ηλιόπουλος και την ηχοληψία φροντίζει ο Κώστας Τσεβόπουλος. Τέλος, η κατασκευή του σκηνικού υλοποιήθηκε από τον Νίκο Σερέκα και τη Λίνα Μουτάφη.
