Το νερό, η πηγή της ζωής και κινητήριος δύναμη της τοπικής οικονομίας, δεν είναι πλέον ένας ανεξάντλητος πόρος. Σε μια εποχή όπου η κλιματική κρίση δείχνει τα δόντια της, η διαχείριση των υδάτινων πόρων στην Αργολίδα μετατρέπεται σε ένα ζήτημα επιβίωσης. Σε αυτό ακριβώς το κομβικό σημείο εστίασε η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανοιχτή εκδήλωση που διοργάνωσε το απόγευμα της Παρασκευής, 15 Μαΐου, η δημοτική παράταξη Άργους-Μυκηνών «Πάμε αλλιώς».

Σε μια κατάμεστη αίθουσα στο Επιμελητήριο Αργολίδας στο Άργος, πολίτες και θεσμικοί φορείς συγκεντρώθηκαν για να κοιτάξουν κατάματα την πραγματικότητα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η παράταξη, η διαχείριση του νερού μέσα στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον γεννά προβλήματα, τεράστιες προκλήσεις και αγωνιώδη ερωτηματικά. Τις απαντήσεις κλήθηκαν να δώσουν τρεις διακεκριμένοι επιστήμονες, καταθέτοντας τα δεδομένα με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

Λειψυδρία και ο κίνδυνος της ιδιωτικοποίησης

Ο Νικήτας Μυλόπουλος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Υδρολογίας, έθεσε το ζήτημα στην ευρύτερη, παγκόσμια διάστασή του αλλά με άμεσες τοπικές προεκτάσεις.

Με την εισήγησή του, «Η Λειψυδρία στην εποχή της Κλιματικής Κρίσης: από την Εμπορευματοποίηση στην Ιδιωτικοποίηση του νερού», ανέδειξε τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν ένα δημόσιο αγαθό αντιμετωπίζεται με όρους αγοράς, εν μέσω μάλιστα πρωτοφανών κλιματολογικών πιέσεων.

Το «καυτό» ζήτημα του Αργολικού Πεδίου

Ο Γεωπόνος και πρώην επιστημονικός συνεργάτης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Λάμπρος Γερούλης, γείωσε τη συζήτηση στην τοπική πραγματικότητα. Αναλύοντας διεξοδικά το «Υδατικό Πρόβλημα του Αργολικού Πεδίου», παρουσίασε την εύθραυστη ισορροπία του υδροφόρου ορίζοντα της περιοχής, ο οποίος στηρίζει τον πρωτογενή τομέα της Αργολίδας και πλέον δέχεται πρωτοφανείς πιέσεις.

Την εικόνα συμπλήρωσε ο Παναγιώτης Ντόντος, Γεωλόγος και μελετητής έργων, ο οποίος φώτισε το θεσμικό και διοικητικό αδιέξοδο. Μιλώντας για τη «Διαχείριση υδάτων σε τοπικό επίπεδο», εστίασε στη χρόνια παθογένεια της «αδυναμίας εφαρμογής των σχεδίων διαχείρισης», καταδεικνύοντας πώς η γραφειοκρατία και η έλλειψη πολιτικής βούλησης υπονομεύουν την προστασία του φυσικού μας πλούτου.

Η εκδήλωση της παράταξης «Πάμε αλλιώς» για το νερό δεν αποτέλεσε απλώς άλλη μια θεωρητική συζήτηση, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι αφύπνισης. Η εύρεση βιώσιμων λύσεων απέναντι στη λειψυδρία απαιτεί πλέον άμεσα αντανακλαστικά, τεχνογνωσία και πάνω από όλα, συλλογική δράση προτού το πολυτιμότερο αγαθό του τόπου μας στερέψει οριστικά.