Το Ναύπλιο, ο αγαπημένος προορισμός της άνοιξης, σφύζει αυτές τις ημέρες από ζωή, καθώς εκατοντάδες σχολεία, κυρίως Γυμνάσια και Δημοτικά, πραγματοποιούν τις ετήσιες σχολικές τους εκδρομές. Ωστόσο, η μαζική παρουσία μαθητών φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα ασφάλειας σε ορισμένα από τα πιο ιστορικά, αλλά και άγνωστα σημεία της πόλης. Ένα από αυτά είναι η περίφημη Πύλη των Τόρων, στην επιβλητική Ακροναυπλία.
Όπως φαίνεται στις παρακάτω αποκλειστικές φωτογραφίες, η βαριά σιδερένια πόρτα της Πύλης, η οποία μέχρι πρότινος ήταν αυστηρά σφραγισμένη με χοντρές αλυσίδες, πλέον χάσκει ορθάνοιχτη. Η εξέλιξη αυτή μόνο τυχαία δεν είναι. Πριν από λίγες ημέρες, την Τρίτη 5 Μαΐου, ένας νεαρός βρέθηκε μυστηριωδώς εγκλωβισμένος στο εσωτερικό της σκοτεινής διόδου. Χρειάστηκε η άμεση και συντονισμένη επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ναυπλίου για τον ασφαλή απεγκλωβισμό του, σε ένα περιστατικό που άφησε πολλά αναπάντητα ερωτήματα σχετικά με το πώς βρέθηκε παγιδευμένος στα έγκατα του κάστρου.
Στην παρούσα φάση, η πύλη παραμένει ξεκλείδωτη, πιθανότατα υπό τον φόβο ενός νέου εγκλωβισμού σε περίπτωση που κάποιος καταφέρει να εισέλθει ξανά από κάποιο άνοιγμα και δεν έχει κάποια άμεση δίοδο διαφυγής. Όμως, αυτή η κίνηση εγκυμονεί νέους κινδύνους. Σύμφωνα με μαρτυρίες αυτοπτών, χθες, Πέμπτη 7 Μαΐου, η «ταράτσα» και ο περιβάλλον χώρος πάνω από την Πύλη των Τόρων ήταν ασφυκτικά γεμάτα από μαθητές που περιηγούνταν στο μνημείο.
Η εφηβική και παιδική ηλικία χαρακτηρίζεται από μια αστείρευτη περιέργεια για την εξερεύνηση του άγνωστου και του μυστηριώδους. Μια μισάνοιχτη, σκοτεινή πύλη σε ένα ενετικό κάστρο λειτουργεί σαν μαγνήτης για τα παιδιά που θέλουν να παίξουν, να ανακαλύψουν και να «ζήσουν την περιπέτεια». Ωστόσο, ένα μνημείο αιώνων χωρίς τον φωτισμό, με απότομα σημεία και ολισθηρά βράχια, μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε παγίδα.
Η ιστορία πίσω από το Κάστρο των Τόρων
Για την ιστορία, η Πύλη των Τόρων δεν είναι ένα τυχαίο σημείο. Αποτελεί τμήμα του λεγόμενου «Κάστρου των Τόρων» (Castello di Toro), το οποίο δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας και της Πρώτης Ενετοκρατίας (13ος – 16ος αιώνας) για να ενισχύσει το ανατολικό άκρο της Ακροναυπλίας. Ήταν ένα επιβλητικό και κρίσιμο οχυρωματικό έργο, που προστάτευε την πόλη από επιδρομές. Τα ογκώδη τείχη και η δρομόσκαλα που οδηγεί στην πύλη διατηρούν μέχρι σήμερα την αγριάδα αλλά και τη γοητεία εκείνης της εποχής.
Σήμερα, οι αρμόδιες αρχές καλούνται να βρουν τη χρυσή τομή. Από τη μία, η ιστορική κληρονομιά της Ακροναυπλίας πρέπει να είναι προσβάσιμη και να αναδεικνύεται, αλλά από την άλλη, η ασφάλεια των χιλιάδων επισκεπτών –και κυρίως των μαθητών– πρέπει να διασφαλίζεται στο ακέραιο, ώστε να μην χρειαστεί να ξαναδούμε δυνάμεις της Πυροσβεστικής να σπεύδουν για διασώσεις σε μνημεία.
