Υπάρχουν τόποι που τους επισκέπτεσαι για την ομορφιά τους και τόποι που τους επισκέπτεσαι για την ενέργειά τους. Η Λίμνη Στυμφαλία, στην «καρδιά» της Ορεινής Κορινθίας, ανήκει και στις δύο κατηγορίες. Σε απόσταση αναπνοής από την Αθήνα, αυτός ο τόπος μοιάζει να έχει σταματήσει τον χρόνο, προσφέροντας ένα σκηνικό όπου η ελληνική μυθολογία συνομιλεί σιωπηλά με τη σπάνια βιοποικιλότητα.
Για τους περισσότερους, το όνομά της ανακαλεί σχολικές αναμνήσεις: ο Ηρακλής, τα κρόταλα και οι τρομακτικές Στυμφαλίδες Όρνιθες. Όμως, φτάνοντας στο επιβλητικό οροπέδιο της Στυμφαλίας, σε υψόμετρο 620 μέτρων, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται ότι ο μύθος ήταν απλώς η αφορμή. Η ουσία βρίσκεται στο παρόν.
Στα ίχνη του 6ου Άθλου
Ο θρύλος λέει πως εδώ ο Ηρακλής πραγματοποίησε τον 6ο κατά σειρά άθλο του. Στις όχθες αυτής της ελώδους λίμνης, ο ημίθεος κλήθηκε να αντιμετωπίσει τις Στυμφαλίδες Όρνιθες, τα ανθρωποφάγα πουλιά με τα χάλκινα ράμφη. Με την πολύτιμη βοήθεια της θεάς Αθηνάς και τα κρόταλα που του έδωσε, κατάφερε να τις ξετρυπώσει από την πυκνή βλάστηση και να τις νικήσει.
Κι αν σήμερα δεν υπάρχουν τέρατα με χάλκινα φτερά, ο μύθος δεν απέχει πολύ από την οικολογική πραγματικότητα. Η Στυμφαλία παραμένει ένα «καταφύγιο» φτερωτών πληθυσμών, αποτελώντας τον νοτιότερο ορεινό υγροβιότοπο στα Βαλκάνια. Δεν είναι τυχαίο ότι μια έκταση 12,83 τετραγωνικών χιλιομέτρων έχει ενταχθεί στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας Natura 2000, φιλοξενώντας μεταναστευτικά πουλιά και σπάνια είδη πανίδας.
Η Λίμνη – Χαμαιλέοντας
Το πιο γοητευτικό στοιχείο της Στυμφαλίας είναι η ικανότητά της να μεταμορφώνεται. Δεν θα δείτε την ίδια λίμνη αν την επισκεφθείτε τον Ιανουάριο και την ίδια τον Αύγουστο.
Περιστοιχισμένη από τους ορεινούς όγκους της Κυλλήνης (Ζήρεια), του Ολίγυρτου, του Μεγαλοβουνίου και του Γαβριά, η λίμνη λειτουργεί ως ένας φυσικός ταμιευτήρας.
- Τον Χειμώνα: Τροφοδοτούμενη από τις βροχοπτώσεις, τις πηγές και τον ποταμό Στύμφαλο, η λίμνη «φουσκώνει». Τα νερά της καλύπτουν τη μέγιστη έκτασή τους (περίπου 3,5 τ.χλμ.), με το βάθος να κυμαίνεται συνήθως στα 2-2,5 μέτρα, αν και σε δύσκολους καιρούς έχει φτάσει και τα 4 μέτρα. Τότε, το τοπίο θυμίζει αλπική καρτ ποστάλ, με τις χιονισμένες κορυφές της Ζήρειας να καθρεφτίζονται στα ήρεμα νερά.
- Το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο: Καθώς οι βροχές σταματούν, τα νερά υποχωρούν δραματικά. Τη θέση του υγρού στοιχείου παίρνουν οι απέραντες εκτάσεις με αγριοκαλαμιές και χαμηλή βλάστηση. Το τοπίο γίνεται πιο γήινο, πιο άγριο, θυμίζοντας έντονα τον ελώδη χαρακτήρα που περιέγραφαν οι αρχαίοι μύθοι.
Γιατί να πάτε τώρα
Η Στυμφαλία είναι ο ορισμός της «slow travel» εμπειρίας. Είναι ο προορισμός για όσους θέλουν να περπατήσουν σε μονοπάτια δίπλα στις καλαμιές, να παρατηρήσουν σπάνια πτηνά (birdwatching) και να επισκεφθούν το πρότυπο Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας που δεσπόζει στην πλαγιά, προσφέροντας πανοραμική θέα στη λίμνη.
Είτε αναζητάτε τα ίχνη του Ηρακλή, είτε την ηρεμία της φύσης, η «υγρή αγκαλιά» της Κορινθίας σας περιμένει για να σας αποκαλύψει τα μυστικά της.
