Δήμος Σπάρτης: «Θωρακίζονται» 18 οικισμοί με νέες αντιπυρικές ζώνες

Ολοκληρώθηκε καίρια παρέμβαση για την προστασία κατοικημένων περιοχών που γειτνιάζουν με δάση.
Καμένο δάσος Φενεός

Σε μία κρίσιμη παρέμβαση για την ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών και του φυσικού περιβάλλοντος προχώρησε ο Δήμος Σπάρτης, ολοκληρώνοντας τη δημιουργία 18 αντιπυρικών ζωνών.

Το έργο αφορά οικισμούς που βρίσκονται σε «ζώνη υψηλού κινδύνου», λόγω της άμεσης γειτνίασής τους με δασικές εκτάσεις, και στοχεύει στην αποτροπή επέκτασης πυρκαγιών εντός του οικιστικού ιστού.

Στρατηγικός σχεδιασμός και χρηματοδότηση

Η πρωτοβουλία εντάσσεται στον στρατηγικό άξονα «Ενίσχυση Πυροπροστασίας Κατοικημένων Περιοχών σε ΟΤΑ Α΄ βαθμού με περιαστικά δάση». Η υλοποίηση του έργου κατέστη δυνατή μέσω του χρηματοδοτικού προγράμματος «Προστασία και Αναβάθμιση Δασών 2024» του Πράσινου Ταμείου, εξασφαλίζοντας τους απαραίτητους πόρους για την ουσιαστική θωράκιση της περιοχής.

Βασική επιδίωξη της δημοτικής αρχής είναι η δημιουργία μιας «ασπίδας προστασίας» για τον αστικό και περιαστικό ιστό, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής όπου τα σπίτια βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από πυκνή βλάστηση.

Ο «χάρτης» των παρεμβάσεων: Ποιες περιοχές θωρακίστηκαν

Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Σπάρτης και σε περιοχές ευθύνης του τοπικού Δασαρχείου. Οι ζώνες διαμορφώθηκαν περιμετρικά, σε μέση απόσταση έως 100 μέτρα από τα όρια των οικισμών.

Συγκεκριμένα, οι παρεμβάσεις κάλυψαν τους εξής οικισμούς:

  • Σπάρτη (περιαστικά)
  • Μυστράς
  • Καρυές
  • Αναβρυτή
  • Βαρβίτσα & Βαμβακού
  • Βασαράς
  • Βρεσθένα
  • Γκορίτσα
  • Καλύβια Θεολόγου
  • Κονιδίτσα
  • Λογκανίκος
  • Σοχά
  • Τρύπη
  • Χρύσαφα
  • Αγριάνους

Η χωροθέτηση των ζωνών δεν έγινε τυχαία, αλλά βασίστηκε στην εγκεκριμένη Τεχνική Έκθεση του Δασαρχείου, διασφαλίζοντας την επιστημονική ορθότητα των παρεμβάσεων.

Τεχνικά χαρακτηριστικά και είδος εργασιών

Αν και ο αρχικός σχεδιασμός προέβλεπε καθαρισμούς σε έκταση 141,3 στρεμμάτων, η τελική παρέμβαση προσαρμόστηκε στα 127,51 στρέμματα. Η μείωση αυτή οφείλεται στην ανάγκη προσαρμογής στις πραγματικές συνθήκες του εδάφους (τοπογραφία) και της βλάστησης, ώστε το αποτέλεσμα να είναι βιώσιμο και αποτελεσματικό.

Κάθε αντιπυρική ζώνη έχει μέσο πλάτος 10 μέτρα, ενώ οι εργασίες που εκτελέστηκαν περιλάμβαναν:

  1. Εκτεταμένες κλαδεύσεις δέντρων.
  2. Αραιώσεις της πυκνής βλάστησης.
  3. Θρυμματισμό και απομάκρυνση των υπολειμμάτων (biomass), ώστε να μην αποτελέσουν καύσιμη ύλη.

Γιατί είναι κρίσιμη η διάσπαση της βλάστησης

Η δημιουργία αυτών των ζωνών δεν είναι απλώς ένας καθαρισμός. Πρόκειται για μια στρατηγική κίνηση που επιτυγχάνει τη διάσπαση της συνέχειας της καύσιμης ύλης.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση πυρκαγιάς:

  • Μειώνεται η ταχύτητα και η ένταση της φωτιάς καθώς πλησιάζει τον οικισμό.
  • Δημιουργείται χώρος για να επιχειρήσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια οι πυροσβεστικές δυνάμεις.
  • Προστατεύονται ζωτικής σημασίας υποδομές, περιουσίες και, πρωτίστως, ανθρώπινες ζωές.

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

artboard 9 banner
newsletter banner anagnostis