Ο δρόμος αφήνει πίσω του την πολύβουη Κυπαρισσία και αρχίζει να ανηφορίζει φιδωτά προς την ενδοχώρα. Ο αέρας αλλάζει. Η αλμύρα του Ιονίου δίνει τη θέση της στη μυρωδιά του νωπού χώματος και του καμένου ξύλου από τα τζάκια που καπνίζουν ασταμάτητα μες στην καρδιά του χειμώνα. Καθώς οι ελαιώνες πυκνώνουν και τα Κυπαρισσιακά Όρη ορθώνονται επιβλητικά, μια στροφή του δρόμου αποκαλύπτει ένα σκηνικό που μοιάζει βγαλμένο από γκραβούρα άλλης εποχής: τον Σελλά.
Χτισμένος αμφιθεατρικά σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων, ο Σελλάς δεν είναι απλώς ένα ακόμη χωριό της Μεσσηνίας. Είναι μια ζωντανή απόδειξη της αρχιτεκτονικής δεινότητας των παλιών μαστόρων της πέτρας. Εδώ, η έννοια του «slow travel» δεν είναι trend, αλλά τρόπος ζωής αιώνων.
Η γοητεία της πέτρας και της σιωπής
Φτάνοντας στην είσοδο του χωριού, το πρώτο πράγμα που σε καθηλώνει είναι η απόλυτη ησυχία, που διακόπτεται μόνο από το θρόισμα των φύλλων και το κελάρυσμα του νερού. Αφήνεις το αυτοκίνητο –εδώ τα οχήματα είναι καλεσμένοι, όχι μόνιμοι κάτοικοι– και αφήνεσαι στη μαγεία των λιθόστρωτων καλντεριμιών.
Ο Σελλάς είναι ένα υπαίθριο μουσείο λαϊκής αρχιτεκτονικής. Διώροφα και τριώροφα πέτρινα αρχοντικά, άλλα ανακαινισμένα με σεβασμό στην παράδοση και άλλα αφημένα στη φθορά του χρόνου με μια γοητευτική μελαγχολία, στέκουν αγέρωχα. Οι κεραμιδένιες στέγες, τα ξύλινα χαγιάτια και οι βαριές αυλόπορτες διηγούνται ιστορίες μιας εποχής που η περιοχή έσφυζε από αγροτική ζωή.
Στην καρδιά του οικισμού, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας αποτελεί το σημείο αναφοράς, ενώ το παλιό δημοτικό σχολείο, ένα κτίριο-κόσμημα, στέκει σιωπηλό, ξυπνώντας μνήμες παιδικών φωνών που κάποτε γέμιζαν την αυλή του.
Το κάλεσμα της φύσης και το φαράγγι με τους σταλακτίτες
Ο Σελλάς δεν είναι μόνο πέτρα, είναι και νερό. Η περιοχή είναι προικισμένη με μια οργιώδη βλάστηση, χάρη στα τρεχούμενα νερά που τη διατρέχουν. Λίγο έξω από το χωριό, η φύση έχει δημιουργήσει ένα από τα πιο εντυπωσιακά και λιγότερο γνωστά αξιοθέατα της περιοχής: το Φαράγγι της Περιστεριάς (ή Αρκαδικού ποταμού).
Για τους λάτρεις της πεζοπορίας, η διαδρομή είναι εμπειρία ζωής. Το μονοπάτι οδηγεί τον επισκέπτη μέσα από πλατάνια και καρυδιές, σε ένα τοπίο άγριας ομορφιάς. Το highlight της διαδρομής είναι το σημείο όπου το νερό στάζει από τα τοιχώματα του φαραγγιού, δημιουργώντας εντυπωσιακούς σχηματισμούς που θυμίζουν σταλακτίτες σε σπήλαιο, ένα θέαμα που τον χειμώνα και την άνοιξη, όταν τα νερά είναι ορμητικά, κόβει την ανάσα. Παλιά πέτρινα γεφύρια και ερείπια νερόμυλων συμπληρώνουν το σκηνικό, υπενθυμίζοντας τη σημασία του νερού για την οικονομία του τόπου στο παρελθόν.
Γιατί να πάτε τώρα
Σε μια εποχή που η αναζήτηση της αυθεντικότητας γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, ο Σελλάς προσφέρει ακριβώς αυτό: μια ανόθευτη εμπειρία. Δεν θα βρείτε εδώ πολυτελή ξενοδοχεία ή θορυβώδη μαγαζιά. Θα βρείτε όμως φιλόξενους ανθρώπους –τους λιγοστούς που φυλάνε Θερμοπύλες–, καθαρό αέρα και μια ηρεμία που επαναφορτίζει την ψυχή.
Είναι ο ιδανικός προορισμός για ένα Σαββατοκύριακο αποσυμπίεσης, για φωτογράφους που αναζητούν το τέλειο φως πάνω στην παλιά πέτρα, και για πεζοπόρους που θέλουν να εξερευνήσουν μονοπάτια χωρίς να συναντούν ουρές τουριστών. Η Τριφυλία κρύβει πολλά διαμάντια, και ο Σελλάς είναι σίγουρα ένα από τα πιο καλά κρυμμένα.
