Πολιτική και κοινωνική διάσταση λαμβάνει εκ νέου το ζήτημα του λιμανιού της Πλάκας Λεωνιδίου, με την περιφερειακή παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος» να επαναφέρει στο προσκήνιο ένα έργο που παραμένει ανολοκλήρωτο εδώ και 13 χρόνια, από τη σφοδρή θαλασσοταραχή του 2012 που κατέστρεψε τον εξωτερικό κυματοθραύστη.

Με κοινή τους παρέμβαση, οι Μανώλης Μάκαρης και Γεώργιος Φαράντος κάνουν λόγο για ένα «χρονικό αδράνειας», ζητώντας άμεσες και σαφείς απαντήσεις για τη χρηματοδότηση, το χρονοδιάγραμμα και –κυρίως– την ασφάλεια ενός λιμανιού κομβικής σημασίας για τη Νότια Κυνουρία.

Κρίσιμη υποδομή για οικονομία, τουρισμό και αλιεία

Το λιμάνι της Πλάκας δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό έργο υποδομής. Είναι βασικός πυλώνας της τοπικής οικονομίας, τουριστικό σημείο αναφοράς και αλιευτικό καταφύγιο, ενώ βρίσκεται εντός κηρυγμένου αρχαιολογικού χώρου, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στη σωστή και έγκαιρη αποκατάστασή του.

Παρόλα αυτά, σύμφωνα με την παράταξη, η διαχείρισή του όλα αυτά τα χρόνια χαρακτηρίζεται από καθυστερήσεις, γραφειοκρατικά εμπόδια και αλλεπάλληλες εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα.

Από το «επείγον»… στο τέλμα

Όπως προκύπτει από δημόσιες δηλώσεις, ρεπορτάζ και δημοσιεύματα των τελευταίων ετών, το έργο ακολούθησε μια προβληματική πορεία:

• 2012 – 2014: Το έργο χαρακτηρίζεται «επείγον» μετά την καταστροφή του κυματοθραύστη και ξεκινούν οι πρώτες μελέτες.
• 2018: Εγκρίνεται τεχνικός φάκελος με υψηλό προϋπολογισμό και δίνονται εξαιρέσεις σε περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις λόγω κατεπείγοντος.
• 2020 – 2023: Το έργο δημοπρατείται, ωστόσο αντί για έναρξη εργασιών καταγράφονται αιτήσεις διάλυσης εργολαβιών.

Το αποτέλεσμα, σύμφωνα με όσα αναφέρονται σε δημοσιεύματα, είναι η καταβολή αποζημιώσεων χωρίς την παράδοση του έργου, ενώ το λιμάνι παραμένει εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες. Η παράταξη ζητά ξεκάθαρα να διευκρινιστεί αν τα στοιχεία αυτά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Χρηματοδότηση στον «αέρα» και νέα ερωτήματα

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, σύμφωνα με την κοινή παρέμβαση, η χρηματοδοτική εμπλοκή του έργου. Το λιμάνι της Πλάκας Λεωνιδίου είχε ενταχθεί σε πρόγραμμα αποκατάστασης φυσικών καταστροφών, ωστόσο –σύμφωνα με την παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος– φαίνεται ότι από το 2024 έχει τεθεί εκτός χρηματοδότησης.

Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι «οι άδειες έχουν εξασφαλιστεί», παραμένουν κρίσιμα ερωτήματα:

• Τα κονδύλια χάθηκαν ή έχουν «παγώσει»;
• Υπάρχει νέο χρηματοδοτικό εργαλείο;
• Πότε και πώς θα επανεκκινήσει το έργο;

Αιχμές για ευθύνες και ξεκάθαρες απαιτήσεις

Οι Μάκαρης και Φαράντος ζητούν άμεση κινητοποίηση όλων των αρμόδιων αρχών, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει πλέον περιθώριο για μετάθεση ευθυνών μεταξύ Υπουργείων, Αποκεντρωμένης Διοίκησης και Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Μεταξύ άλλων, θέτουν τρεις βασικούς άξονες:

• Διασφάλιση πόρων: Ρητή δέσμευση για το από πού θα εξασφαλιστούν τα απαιτούμενα κονδύλια για επαναδημοπράτηση ή συνέχιση του έργου.
• Σαφές χρονοδιάγραμμα: Πότε θα εγκατασταθεί εργολάβος, τη στιγμή που προγράμματα όπως τα «200 έργα για την Πελοπόννησο» προέβλεπαν ολοκλήρωση έως το 2023.
• Ασφάλεια: Ποιος φέρει την ευθύνη για αλιείς, επισκέπτες και σκάφη σε ένα λιμάνι με κατεστραμμένους κυματοθραύστες ενόψει νέων κακοκαιριών.

«Η Πλάκα Λεωνιδίου δεν μπορεί να περιμένει άλλο»

Το μήνυμα της παρέμβασης είναι σαφές: η αποκατάσταση του λιμανιού της Πλάκας Λεωνιδίου δεν μπορεί να αναβάλλεται άλλο. Όπως υπογραμμίζεται, δεν πρέπει να απαιτηθεί μια νέα θεομηνία για να επανέλθει το θέμα στην επικαιρότητα.

Η ευθύνη, σύμφωνα με την παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος», είναι συλλογική αλλά και άμεση – και η λύση θα έπρεπε ήδη να έχει δρομολογηθεί.