Όποιος έχει ζήσει στην επαρχία γνωρίζει καλά τη μάχη ανάμεσα στον άνθρωπο και στο… πεζοδρόμιο. Εκεί που το τσιμέντο συναντά τη φύση, συνήθως επικρατεί το πρώτο. Όχι όμως στο Ναύπλιο. Η ιστορία που σας μεταφέρουμε από την οδό Αγίου Ανδριανού θυμίζει περισσότερο παραμύθι, με μια δόση σουρεαλισμού και αρκετό τοπικό χιούμορ.
Περνώντας κανείς από τον δρόμο, κοντά σε κεντρικά σημεία, το βλέμμα του πέφτει πάνω σε ένα μικρό, πράσινο θαύμα. Μια νεαρή αγριοσυκιά έχει αποφασίσει να ριζώσει ακριβώς δίπλα σε ένα φρεάτιο, εκεί που η άσφαλτος τελειώνει και το πεζοδρόμιο ξεκινά. Δεν την έβαλε κανείς. Φύτρωσε εντελώς μόνη της, αγνοώντας προφανώς τις αρχές της πολεοδομίας.
Η απρόσμενη φροντίδα των κατοίκων
Το απροσδόκητο της υπόθεσης δεν είναι ότι η αγριοσυκιά φύτρωσε. Αυτό συμβαίνει συχνά με τα «αδέσποτα» δέντρα που αναζητούν ζωή στις ρωγμές της πόλης. Το αξιοσημείωτο είναι η αντίδραση των γειτόνων.
Αντί να την αντιμετωπίσουν ως ένα εμπόδιο που πρέπει να ξεριζωθεί για να μην καταστρέψει το πεζοδρόμιο, οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες αποφάσισαν να την υιοθετήσουν! Η «αγριόφεγγα», όπως θα την αποκαλούσαν στην Πελοπόννησο, δέχεται πλέον φροντίδα, ακριβώς σαν να ήταν η πιο ακριβή και σπάνια καλλιέργεια σε αστικό κήπο.
Το μυστήριο του μπλε διχτυού
Και εδώ έρχεται η λεπτομέρεια που απογειώνει την ιστορία και προκαλεί χαμόγελα. Κάποιος, με περίσσια αγάπη (ή… πείσμα), θεώρησε απαραίτητο να προστατέψει τη μικρή αγριοσυκιά από τα «κακά» της πόλης.
Το αποκορύφωμα; Της τοποθέτησε ένα λαμπερό μπλε, πλαστικό δίχτυ!
Πρόκειται για μια κίνηση που δείχνει πως η φροντίδα για την αγριοσυκιά δεν είναι τυχαία. Είναι επίσημη και… πικαριστική! Ο άγνωστος της Αγίου Ανδριανού έδωσε στη μάχη του αστικού πρασίνου μια νότα χιούμορ και μια έντονη οπτική πινελιά. Φανταστείτε: ένας ώριμος καρπός σύκου, προστατευμένος από ένα φωτεινό μπλε δίχτυ, δίπλα στο φρεάτιο, κάτω από τη βροχή. Μια εικόνα που μόνο το Ναύπλιο μπορεί να προσφέρει!
Αυτή η μικρή, καθημερινή ιστορία από την πρωτεύουσα της Αργολίδας είναι ένα καλό μάθημα για όλους μας, από την Πελοπόννησο μέχρι την υπόλοιπη Ελλάδα. Δείχνει ότι το αστικό πράσινο δεν χρειάζεται πάντα μεγάλες μελέτες και ευρωπαϊκά κονδύλια. Μερικές φορές, το μόνο που χρειάζεται είναι λίγη καλή διάθεση, χιούμορ και η απόφαση να αφήσουμε τη φύση να διεκδικήσει τον χώρο της. Έστω και σε μια αγριοσυκιά δίπλα στο φρεάτιο.
Η αγριοσυκιά της Αγίου Ανδριανού, λοιπόν, παραμένει εκεί. Μεγαλώνει, γίνεται πιο δυνατή και περιμένει πότε θα μας δώσει τα πρώτα της «ατίθασα» σύκα. Και φυσικά, το μπλε δίχτυ της παραμένει στη θέση του, σαν ένα άτυπο… μνημείο της τοπικής φροντίδας και της αστείρευτης αγάπης για το διαφορετικό!
