Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε το μνημόσυνο για τον Σπυρίδωνα Μπουσουλόπουλο, έναν από τους σημαντικότερους ευεργέτες του Άργους, του οποίου η προσφορά καθόρισε την εκπαιδευτική πορεία της πόλης.
Ο Δήμος Άργους – Μυκηνών και ο Δήμαρχος Γιάννης Μαλτέζος απέδωσαν φόρο τιμής στον άνθρωπο που, με το κληροδότημά του, συνέβαλε καθοριστικά στην ανέγερση του 1ου Γυμνασίου Άργους, αφήνοντας μια κληρονομιά που παραμένει ζωντανή επί δεκαετίες.



Μήνυμα Δημάρχου Άργους – Μυκηνών Γιάννη Μαλτέζου
Αναλυτικά, το μήνυμα του Δημάρχου Άργους – Μυκηνών, Γιάννη Μαλτέζου, αναφέρει τα εξής:
“Σήμερα τιμούμε τη μνήμη του μεγάλου ευεργέτη και δωρητή Σπυρίδωνα Μπουσουλόπουλου, ενός ανθρώπου που έζησε σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις, αλλά και βαθιές αλλαγές για την πατρίδα μας.
Γεννήθηκε το 1862 στο Άργος και καταγόταν από φτωχή οικογένεια.
Σε αναζήτηση καλύτερης τύχης ξενιτεύτηκε νέος στην Αμερική και έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του στην Ατλάντα, όπου εργαζόταν σε εστιατόριο.
Ο Σπυρίδων Μπουσουλόπουλος μεγάλωσε σε μια Ελλάδα που προσπαθούσε ακόμη να βρει τα βήματά της μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους.
Τότε η εκπαίδευση δεν ήταν δεδομένη, ήταν προνόμιο.
Τα σχολεία ήταν λίγα, οι υποδομές ανεπαρκείς και η πρόσβαση στη γνώση περιορισμένη.
Πεθαίνοντας άφησε 22.200 δολάρια, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο για την εποχή εκείνη, με την εντολή να ανεγερθεί Γυμνάσιο στο Άργος.
Υπήρξε άνθρωπος εργατικός, διορατικός και βαθιά συνειδητοποιημένος για τη δύναμη της εκπαίδευσης.
Με το γενναιόδωρο κληροδότημά του για την ανέγερση του σχολείου, δεν πρόσφερε απλώς ένα κτίριο, αλλά ένα σταθερό θεμέλιο γνώσης και προόδου στον τόπο μας.
Έδειξε έμπρακτα πως η προσφορά προς την κοινωνία δεν χρειάζεται λόγια αλλά πράξεις, και μάλιστα πράξεις που διαρκούν στο χρόνο.
Μπορεί να έχει φύγει από τη ζωή εδώ και σχεδόν έναν αιώνα και ο σκοπός του κληροδοτήματος να έχει ολοκληρωθεί εδώ και 86 χρόνια, όμως το έργο του συνεχίζει μέσα από τις γενιές που πέρασαν και θα περάσουν από τις αίθουσες του 1ου Γυμνασίου Άργους.
Εξακολουθούμε να τον τιμάμε και να τον μνημονεύουμε, γιατί με μεγάλες στερήσεις άφησε κάτι ουσιαστικό για την πόλη και πρωτοποριακό για την εποχή του.
Ας είναι αιωνία η μνήμη του.
Ας αποτελέσει το παράδειγμά του παρακαταθήκη προσφοράς και γενναιοδωρίας, αξίες τόσο επίκαιρες σήμερα, όσο ήταν και τότε”.










