Το ποταμάκι της Κάντιας, που είχε τραβήξει το ενδιαφέρον επισκεπτών για τις χελώνες και τα χέλια που ζουν στα νερά του, καθαρίστηκε από τον Δήμο Ναυπλιέων. Η παρέμβαση χαιρετίστηκε από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο, προκάλεσε όμως και σχόλια κατοίκων, οι οποίοι θυμίζουν ότι είχαν προηγηθεί επανειλημμένα αιτήματα για τη φροντίδα του σημείου.
Ο Πολιτιστικός, Εξωραϊστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Κάντιας ευχαρίστησε δημόσια τον Δήμο Ναυπλιέων για τον καθαρισμό του ποταμιού, σημειώνοντας ότι τέτοιες παρεμβάσεις συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος, στη βελτίωση της καθημερινότητας των κατοίκων και στην αναβάθμιση της περιοχής.
«Η συνεργασία όλων είναι το κλειδί για μια καθαρή, όμορφη και ασφαλή Κάντια», ανέφερε ο Σύλλογος, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να στηρίζει δράσεις που φροντίζουν και αναδεικνύουν τον τόπο.
Το ποταμάκι με τις χελώνες και τα χέλια
Το σημείο είχε παρουσιαστεί τον Αύγουστο του 2025 από το anagnostis.org ως μια μικρή φυσική γωνιά κοντά στην ακτή της Κάντιας. Χελώνες και χέλια κινούνταν μέσα στο νερό, προσελκύοντας τουρίστες και περαστικούς, οι οποίοι σταματούσαν για να τα παρατηρήσουν και να τραβήξουν φωτογραφίες και βίντεο.
Η παρουσία υδρόβιας ζωής δίνει στον καθαρισμό και μια πρόσθετη περιβαλλοντική διάσταση. Η τακτική φροντίδα του ποταμιού είναι αναγκαία τόσο για την καθαριότητα και την ασφάλεια όσο και για την προστασία των ζώων που έχουν βρει καταφύγιο στο σημείο.
«Μετά από χρόνια παρακάλια»
Κάτω από την ανακοίνωση του Συλλόγου, ωστόσο, άνοιξε συζήτηση για το αν ο καθαρισμός αποτελεί πράγματι λόγο πανηγυρισμού ή μια αυτονόητη υποχρέωση της δημοτικής αρχής.
«Το αυτονόητο έγινε, τι το λιβάνι;», σχολίασε κάτοικος, ενώ άλλος έγραψε: «Μετά από τρία χρόνια παρακάλια, μπράβο. Καλό είναι και αυτό».
Υπήρξαν και σχόλια που αναγνώρισαν θετικά την παρέμβαση του Δήμου και του δημάρχου Δημήτρη Ορφανού. Όπως ανέφερε κάτοικος της περιοχής, είναι η πρώτη φορά που ο Δήμος ασχολείται ουσιαστικά με τον καθαρισμό του ποταμού, καθώς τα προηγούμενα χρόνια το έργο αναλάμβαναν εθελοντικά πολίτες, συγκεντρώνοντας χρήματα, βρίσκοντας εργάτες και συμμετέχοντας οι ίδιοι στην απομάκρυνση της βλάστησης.
Η διαφορετική αυτή αποτίμηση αποτυπώνει και τη μακρόχρονη δυσφορία που φαίνεται να υπάρχει στην τοπική κοινωνία: από τη μία η ικανοποίηση για μια παρέμβαση που τελικά πραγματοποιήθηκε και από την άλλη η αίσθηση ότι οι κάτοικοι χρειάστηκε να επιμένουν επί χρόνια για εργασίες στοιχειώδους συντήρησης.
Οι παλιότερες καταγγελίες για την Κάντια
Στα σχόλια αναρτήθηκε επίσης παλιότερη αίτηση του δημοτικού συμβούλου της παράταξης «Ναύπλιο – Επόμενη Μέρα» Γιώργου Καχριμάνη προς τον δήμαρχο, την Τεχνική Υπηρεσία και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο της Δημοτικής Ενότητας Ασίνης.
Η αίτηση είχε υποβληθεί περίπου ενάμιση χρόνο νωρίτερα και αφορούσε την κατάσταση που επικρατούσε τότε στον οικισμό. Μεταξύ άλλων, ζητούσε την αποκατάσταση των γεφυριών διέλευσης πάνω από το ποταμάκι, επικαλούμενη περιστατικό κατά το οποίο δύο άνθρωποι είχαν πέσει στο νερό μετά την υποχώρηση τμήματος γέφυρας.
Στο ίδιο κείμενο καταγράφονταν τότε καταγγελίες για εκτεθειμένα καλώδια κοντά στο νερό, ακαθάριστη βλάστηση, ελλιπή φροντίδα των δρόμων, προβλήματα στη λειτουργία της μονάδας αφαλάτωσης και διαρροή από την οποία, σύμφωνα με τον δημοτικό σύμβουλο, χάνονταν μεγάλες ποσότητες νερού.
Πρόκειται για παλιότερη καταγραφή και όχι για αποτύπωση της σημερινής κατάστασης. Η νέα ανακοίνωση αφορά αποκλειστικά τον καθαρισμό του ποταμιού και δεν παρέχει πληροφορίες για το αν έχουν αποκατασταθεί τα γεφυράκια ή αν έχουν αντιμετωπιστεί τα υπόλοιπα ζητήματα που είχαν τεθεί.
Χρειάζεται σταθερή φροντίδα, όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις
Ο καθαρισμός αποτελεί θετική εξέλιξη για την Κάντια και για ένα σημείο που συνδυάζει την καθημερινή ζωή του οικισμού με τη φυσική ομορφιά και την παρουσία άγριας ζωής.
Η συζήτηση που ακολούθησε, όμως, δείχνει ότι οι κάτοικοι δεν ζητούν μόνο μία περιοδική επιχείρηση απομάκρυνσης της βλάστησης. Ζητούν σταθερή συντήρηση, ασφαλείς διελεύσεις, καθαριότητα, επαρκή υδροδότηση και έγκαιρη ανταπόκριση του Δήμου, χωρίς να χρειάζονται χρόνια αιτημάτων ή προσωπική εργασία των ίδιων για να καλυφθούν βασικές ανάγκες του οικισμού.
