Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου τιμά τα 90 χρόνια από τη δολοφονία του Λόρκα

Σε διασκευή και σκηνοθεσία Γιάννη Σαρηγιάννη, η διαχρονική τραγωδία του Ισπανού ποιητή αποκτά νέα, ποιητική και σωματική γλώσσα στο πλαίσιο των Μικρασιατικών 2026
«Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα»

Ενενήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του Federico García Lorca από το φρανκικό καθεστώς, ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Κίου ανακοίνωσε την ανάβαση ενός από τα πιο εμβληματικά έργα του Ισπανού ποιητή: «Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα». Η παράσταση εντάσσεται στα Μικρασιατικά 2026 και αποτελεί αφιέρωμα στον δημιουργό που με τη δουλειά του άγγιξε τα όρια του ανθρώπινου πόνου, της καταπίεσης και της ανάγκης για ελευθερία.

Το «Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» γράφτηκε από τον Λόρκα το 1936, μόλις λίγους μήνες πριν τη δολοφονία του. Το έργο παρέμεινε απαγορευμένο στην Ισπανία για σχεδόν τριάντα χρόνια υπό το φρανκικό καθεστώς, καθώς αποκάλυπτε με τρομακτική ακρίβεια τους μηχανισμούς της εξουσίας και της κοινωνικής καταπίεσης. Εννέα γυναίκες ζουν αποκλεισμένες σε έναν ασφυκτικό κόσμο πένθους, σιωπής και επιτήρησης, με τη Μπερνάρντα Άλμπα να μετατρέπει το σπίτι σε τόπο απόλυτου ελέγχου, όπου η επιθυμία απαγορεύεται και ο φόβος γίνεται καθημερινός νόμος. Κανένας άντρας δεν εμφανίζεται επί σκηνής, κι όμως, η πατριαρχία διαπερνά κάθε στιγμή.

Ο σκηνοθέτης Γιάννης Σαρηγιάννης επιλέγει να απομακρυνθεί από τον κοινωνικό ρεαλισμό και να οδηγήσει το έργο σε ένα σκοτεινό, ποιητικό και τελετουργικό σύμπαν. Στη νέα αυτή σκηνική προσέγγιση, οι γυναίκες λειτουργούν σαν ένας ενιαίος χορός σωμάτων, εγκλωβισμένων ανάμεσα στην επιθυμία και την απαγόρευση. Η παράσταση αντλεί στοιχεία από το χοροθέατρο, τη σύγχρονη σωματική έκφραση, τη φεμινιστική δραματουργία και την ψυχαναλυτική ανάγνωση του κειμένου, συνθέτοντας μια γλώσσα που ξεφεύγει από τα στενά όρια του παραδοσιακού θεάτρου.

Διαφήμιση

Το σπίτι της Μπερνάρντα δεν παρουσιάζεται ως ρεαλιστικός χώρος, αλλά ως ψυχικό τοπίο: ένας μηχανισμός ελέγχου που γεννά σιωπή, καταπίεση και βία. Σε μια εποχή όπου ο φόβος, η κοινωνική απομόνωση και η αίσθηση αδιεξόδου επανέρχονται με νέες μορφές, το έργο του Λόρκα φαίνεται ξανά επικίνδυνα επίκαιρο, ακριβώς επειδή εξακολουθεί να μιλά για την εξουσία πάνω στο σώμα, για την καταστολή της επιθυμίας, για την κοινωνική βία και για την ανάγκη εξέγερσης απέναντι σε κάθε μορφή εγκλεισμού.

Μέσα από μια σύγχρονη εικαστική και σωματική γλώσσα, η παράσταση του Πολιτιστικού Συλλόγου Νέας Κίου επιχειρεί να μετατρέψει τη σκηνή σε τόπο συλλογικής μνήμης, καταπίεσης και αντίστασης. Περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές, τις ημερομηνίες και το πλήρες καλλιτεχνικό υλικό αναμένεται να ανακοινωθούν σύντομα.

Διαφήμιση

Δείτε τις τελευταίες ειδήσεις εδώ

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

newsletter banner anagnostis