Ο Λόφος του Λυκαβηττού αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της Αθήνας και το ψηλότερο φυσικό ύψωμα στο κέντρο της πόλης, φτάνοντας τα 277 μέτρα. Από την κορυφή του, η θέα είναι πραγματικά μοναδική: απλώνεται σε ολόκληρη την Αττική, με την Ακρόπολη να δεσπόζει, τον Παναθηναϊκό στάδιο, ακόμα και το ψηλότερο κτίριο Riviera tower σε απόσταση 11 χιλιομέτρων κάνει την εμφάνιση του. Στο βάθος διακρίνεται ο Σαρωνικός κόλπος και τις καθαρές μέρες διακρίνονται και κάποια νησιά του Αιγαίου.
Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το γραφικό εκκλησάκι του Άγιου Γεώργιου Λυκαβηττού, γιόρτάζει κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου και είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της πόλης. Πρόκειται για μια μονόκλιτη βασιλική με τρούλο που κτίστηκε γύρω στα τέλη του 18ου αιώνα. Κατά τους αρχαίους χρόνους, στη κορυφή του λόφου, υπήρχε ο βωμός του Ακραίου Δία, ενώ κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στο ίδιο σημείο υπήρχε κάποιος χριστιανικός ναός, όπως απεικονίζεται σε εικόνες περιηγητών της πόλης. Ο ναός αυτός θα πρέπει να ήταν κάποιο παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία, που όταν ερημώθηκε τελείως κτίστηκε ο Άγιος Γεώργιος.



Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις η εκκλησία πιθανόν να ήταν αφιερωμένη στον προφήτη Ηλία, όπως συνέβαινε και με πλήθος άλλα εκκλησάκια στην κορυφή των λόφων. Το εκκλησάκι ονοματοδοτήθηκε Άγιος Γεώργιος στα μέσα του 19-ου αιώνα και αφού έλαβε χώρα εργασία συντήρησης. Κατά το στάδιο έργων στο εκκλησάκι, αποκαλύφθηκαν θολωτός τάφος, επιγραφή με την λέξη «κοιμητήριο», χριστιανικό κιονόκρανο, καθώς και αντιμίνσιο – ιερό ύφασμα που υποκαθιστά σε έκτακτες περιπτώσεις την Αγία Τράπεζα – ευλογημένο από τον Μητροπολίτη Αθηνών Βενέδικτο το διάστημα, 1781-85 και 1787-96.
Ο ναΐσκος του Αγίου Γεωργίου στον Λυκαβηττό ήταν ιστορικά αποτυπωμένος ήδη από τον 17-ο αιώνα. Εμφανίζεται σε σχέδιο της πόλης των Αθηνών, των μοναχών καπουτσίνων το 1670, αλλά και σε κείμενα ξένων περιηγητών, όπως του γάλλου γιατρού από την Λυών Jacob Spon το 1678, αλλά και του P. Coronelli το 1687. Στα χρόνια της εθνεγερσίας του ΄21, το εκκλησάκι αφέθηκε πλήρως και αναλήφθηκε πρωτοβουλία συντήρησής του 1834, από τον Γιαννούλη Κορομηλά, γιο του πρωταγωνιστή της ελληνικής επανάστασης Χατζηλάμπρου Κορομηλά, ή Κόσκορη, που χτυπήθηκε στην μάχη του Χαϊδαρίου το 1826 και τελικώς εξετελέσθη από τον Κιουταχή στην Αθήνα, καθώς επίσης και από τον ιερομόναχο Εμμανουήλ Λουλουδάκη, που έχει ταφεί πίσω από το ιερό.



Στο εσωτερικό ο ναός είναι επενδυμένος με ορισμένες τοιχογραφίες πρόσφατες του 1987. Παράλληλα τον διακοσμούν και ορισμένες φορητές εικόνες, όπως ο Άγιος Γεώργιος αριστερά του τέμπλου (1885) και η Πλατυτέρα των Ουρανών δεξιά (1865), με στιγμιότυπα από τον βίο της Παναγίας. Να σημειώσουμε ότι το 1966 έλαβε χώρα διευρυμένο πρόγραμμα συντήρησης του ναού. Ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί ένα περίσεπτο ορθόδοξο στολίδι στην πόλη, που με την μακραίωνη ιστορία του και την εξαίσια θέα του, έχει «κερδίσει» την αγάπη και την ευλάβεια των κατοίκων της πόλης.
Ο λόφος είναι στενά συνδεδεμένος με την ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με την παράδοση, η θεά Αθηνά κουβαλούσε έναν τεράστιο βράχο για να ενισχύσει τα τείχη της πόλης, αλλά τον άφησε να πέσει όταν έμαθε άσχημα νέα – και έτσι δημιουργήθηκε ο Λυκαβηττός. Άλλες εκδοχές του μύθου αναφέρουν ότι το όνομα προέρχεται από τους λύκους (λύκος → Λυκαβηττός), που λέγεται ότι κατοικούσαν παλαιότερα στην περιοχή.




Σήμερα, ο Λυκαβηττός αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους προορισμούς για κατοίκους και επισκέπτες. Η ανάβαση μπορεί να γίνει είτε με τα πόδια, μέσα από καταπράσινα μονοπάτια γεμάτα πεύκα, είτε με το τελεφερίκ που ξεκινά από το Κολωνάκι. Η διαδρομή, ιδιαίτερα τις απογευματινές ώρες, είναι μια εμπειρία από μόνη της, καθώς οδηγεί σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά ηλιοβασιλέματα της Αθήνας.
Ο λόφος έχει επίσης σημαντική οικολογική αξία, καθώς φιλοξενεί πλούσια μεσογειακή βλάστηση και αποτελεί έναν μικρό «πνεύμονα» πρασίνου μέσα στον αστικό ιστό. Παράλληλα, είναι τόπος χαλάρωσης, άθλησης αλλά και ρομαντικών στιγμών, καθώς πολλοί επιλέγουν την κορυφή του για να απολαύσουν τη θέα της φωτισμένης πόλης τη νύχτα.
Ο Λυκαβηττός δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο. Είναι ένα ζωντανό σύμβολο της Αθήνας, όπου η φύση, η ιστορία, η μυθολογία και η σύγχρονη ζωή συνυπάρχουν αρμονικά, προσφέροντας μια εμπειρία που μένει αξέχαστη σε κάθε επισκέπτη.
Photos – Video: Michael Miller











