Σάββατο 21 Μαρτίου 2026… ημέρα γιορτής της ποίησης…
Σύμπτωση… αποχαιρετώ την απόδραση της Βάσως Χασάπη με λίγους στίχους… τίποτ’ άλλο…
για το αιώνιο ταξίδι
της βάσως
«ένα λινό συννεφάκι
λάμνοντας
απάνου στο τρυφερό του το αχ
έλυωσε στο μπλέ τ΄ ουρανού
κι έσταξε στου ματιού σου την άκρη»
οι ώρες των άστρων
δημήτρης λιαντίνης
λίγες μέρες πριν
συναντήθηκαν στον δρόμο
δυο χαμόγελα
έτσι σε θυμάμαι βάσω
με το χαμόγελό σου
να χορεύει με το δικό μου
κι ένα αγαπημένο φιλί
στο μάγουλο
τώρα
έλιωσες τα παπούτσια σου
οδοιπορώντας
μέχρι το τέλος
εκεί που τέλος
σημαίνει
ένωση
δυο σημείων
που πάλλονται
και ενώνονται με το άπειρο
στην σφαίρα του χρόνου
στην οδό του χρέους
στα γόνατα της βροχής
και του χάους
ηττήθηκες
γιατί πίστεψες
στο ανέφικτο
μόνο οι φίλοι
μένουν μαζί μας
όταν στη δύση
σβήνει το φως του ήλιου
κι αρχίζει
η νέα πορεία
δίχως ερείπια
ανάκατης φαντασίας
και ψεύτικης αλήθειας
που έπλασαν εικόνες
ήττας και νίκης
σε σένα και σε μένα τα λέω
βάσω
αναπαύσου
και άφησε
στους αγαπημένους
τις μνήμες σου
σε έκλεψε πια
για πάντα
από εμάς
η ναυπλιακή γη
21 μάρτη 2026
θ. σ. σπαντιδέας
