Είναι σε όλους ξεκάθαρο πως η επέμβαση των ΗΠΑ στο ΙΡΑΝ ήταν συνέχεια της Βολιβίας και με στόχο την Κίνα και την Ιαπωνία που έχουν μπει στο ρουθούνι της αμερικανικής παραγωγής.
Του Άκη Ντάνου
Το αφήγημα της επιστροφής στην Δημοκρατία δεν γίνεται πιστευτώ ούτε στον πολιτικό χώρο του Τραμπ, πόσο μάλλον στην ΕΕ της Ελλάδας φυσικά εξαιρουμένης και με οσφυοκαμψία από το προσκύνημα της αμερικανικής υπερδύναμης.
Δολοφονία του θρησκευτικού ηγέτη του ΙΡΑΝ Αλί Χαμενεΐ, έχει υπερεκτιμηθεί σε τέτοιο βαθμό που αγνοεί κανείς την συσπείρωση που μπορεί να προκαλέσει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλοί πλήρωσαν πολύ ακριβά το ότι του αντιτάχθηκαν και πολλοί από αυτούς με τη ζωή τους. Ο λαός του ΙΡΑΝ πλήρωσε και πληρώνει την επιβολή των Μουλάδων στο πολιτικό και κοινωνικό σύστημα του ΙΡΑΝ. Η ελληνική αριστερα μη δυνάμενη να κατανοήσει πολιτικά τα γεγονότα, έτρεχε όπως πάντα άκριτα να σταθεί υπέρ αυτών που ανέτρεψαν τότε το σάπιο και διευθαρμένο καθεστός του Σάχη, όπως σήμερα μέσα τους πανηγυρίζουν για την όποια ήττα του αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού από τα ΙΡΑΝικά όπλα. Όπως τότε έστι και τώρα, ανικανη η αριστερά να αντιπαρατεθεί στα Ιμπεριαλιστικά σχέδια πανυγυρίζει ήττες του εχθρού και έμμεσα νίκες ενός ακόμα χειρότερου εχθρού που λέγεται καπιταλιστικό θρησκευτικό κράτος.
Ας δούμε όμως πως ήρθε στην εξουσία του ΙΡΑΝ ο Αλί Χαμεϊνί στην θέση του Χομεϊνί: Πριν από 37 χρόνια, ο τότε πρόεδρος του κοινοβουλίου Αλί Ακμπάρ Χασέμι Ραφσαντζάνι ήταν η βασική φιγούρα στο «Συμβούλιο των Εμπειρογνωμόνων» και, ως εκ τούτου, ο πιο ισχυρός άνδρας του συστήματος: με κόλπα και ψέματα ανέβασε τον Αλί Χαμενεΐ στην κορυφή. Το «Συμβούλιο των Εμπειρογνωμόνων» εξέλεξε αρχικά τον Χαμενεΐ μόνο ως προσωρινό ηγέτη. Ωστόσο, αυτός έγινε μόνιμος δικτάτορας και κυβέρνησε για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, δεν θα έπρεπε να είναι ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ήταν ένας δευτερεύων κληρικός, όχι λόγιος, γεγονός που θα του εμπόδιζε την άνοδο στην κορυφή του συστήματος που ονομάζεται «κυριαρχία των λογίων» (ولاﯾتفقﯿﮫ).
Ο Χαμενεΐ έκτοτε κυβέρνησε ως ανώτατος ηγέτης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν για 37 χρόνια και οδήγησε τη χώρα του στην απομόνωση και την καταστροφή. Τώρα, με το θάνατο του δικτάτορά του, το Ιράν βρίσκεται σε ένα σημαντικό σημείο καμπής στην ιστορία του. Κάτι που οι Ιρανοί περιμένουν εδώ και γενιές. Και για το οποίο χιλιάδες άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους στις αρχές του έτους.
Τι συμβαίνει όμως στο βομβαρδισμένο ΙΡΑΝ; Γιατί δεν ανατρέπεται το θεοκρατικό καθεστώς; Απλούστατα, για τον ίδιο λόγο που οι Ταλιμπάν επικράτησαν στο τέλος στο Αφγανιστάν, κάνοντας τις δύο τότε υπερδυνάμεις, αρχικά την Σοβιετική Ένωση και μετά τις ΗΠΑ να βιώσουν ένα νέο Βιετνάμ. Ένα πολιτικό- θρησκευτικό σύστημα στα 37 χρόνια δικτατορίας του έχει μεγαλώσει και μπολιάσει γενιές με τις απόψεις του και όσο αυτές συνδέονται με την πίστη του ανθρώπου στον θεό είναι δύσκολο να ανατραπούν. Φυσικά τις ΗΠΑ λίγο τις ενδιαφέρει το πολιτικό σύστημα και πολύ περισσότερο οι άνθρωποι.
Όπως και να έχει αυτή η επίθεση σε μια χώρα, πέρα από την συσπείρωση των καθεστωτικών δημιουργεί τις προϋποθέσεις ενός εμφυλίου που ασχέτως ποιος θα είναι ο νικητής θα θρηνήσει η χώρα πολλούς νεκρούς και ίσως και διαμελισμό σε μικρότερα κρατίδια όπως έγινε και με την Γιουγκοσλαβία στην γειτονιά μας.
Τελικά τα πηγάδια των πετρελαιοπηγών γεμίζουν με αίμα.
Από τον Άκης Ντάνος
Ο Άκης Ντάνος είναι ένας καταξιωμένος δημοσιογράφος, αρθρογράφος και ενεργός πολίτης, με πάνω από τρεις δεκαετίες μαχητικής παρουσίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κυρίως της Αργολίδας αλλά και της Γερμανίας. Αποτελεί ιστορικό στέλεχος, πρώην συνιδιοκτήτης και αρχισυντάκτης (1997-2018) της εφημερίδας «Αναγνώστης Πελοποννήσου» και του ενημερωτικού portal anagnostis.org, έχοντας ταυτίσει το όνομά του με την έγκυρη τοπική ενημέρωση. Παράλληλα, από το 2018 έως και το 2025, προσέφερε τις υπηρεσίες του ως δημοσιογράφος στο Γραφείο Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων του Δήμου Ναυπλιέων. Η επαγγελματική του πορεία περιλαμβάνει πρωτοποριακά βήματα, όπως η συνεργασία του με την Βερολινέζικη Εφημερίδα «DIE NEUE» το 1981, η έκδοση της Ελληνόφωνης εφημερίδας «Αυτονομία» στο Αμβούργο, η ίδρυση, αρχισυνταξία και παραγωγή της πρώτης πολιτικής ραδιοφωνικής εκπομπής στην Αργολίδα στο «Ελεύθερο Ραδιόφωνο Άργους» (1988-1997), η θέση του ανταποκριτή Πελοποννήσου στο Star Channel (1995, 1998) και πλήθος συνεργασιών με γνωστά έντυπα, όπως το «Έθνος», το «Ελληνικό Πανόραμα» και η «Αναγέννηση Άργους».
Η βάση της πολύπλευρης δραστηριότητάς του τέθηκε στη Γερμανία, όπου σπούδασε Οικονομία και Πολιτική στην Ανωτάτη Σχολή HWP του Αμβούργου, λαμβάνοντας το πτυχίο του το 1984. Ήδη από τα νεανικά του χρόνια ανέπτυξε έντονη πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ιδρύοντας φοιτητικές παρατάξεις, τόσο ελληνικές (ΑΣΕΦΑ, Αυτόνομη Συσπείρωση Ελλήνων Φοιτητών Αμβούργου)- Παράταξη της Β` Πανελλαδικής του Ρήγα Φεραίου- και την Φοιτητική παράταξη των Οικολόγων Εναλλακτικών Αμβούργου (Gal-hochschulgruppe), συμμετέχοντας ενεργά στο αναδυόμενο ευρωπαϊκό οικολογικό κίνημα. Η βαθιά του γνώση της γερμανικής γλώσσας και κουλτούρας (την οποία δίδαξε και επαγγελματικά στη Λαϊκή Επιμόρφωση) μετουσιώθηκε αργότερα σε σημαντική δράση διπλωματίας πόλεων. Είναι ιδρυτής του Συλλόγου Γερμανόφωνων Αργολίδας «Φιλία» και ιδρυτικό μέλος του Ομίλου Φίλων Ομογενών και Φιλελλήνων στο Άργος, ενώ έχει εκπροσωπήσει επανειλημμένα την τοπική αυτοδιοίκηση σε κρίσιμες ελληνογερμανικές αποστολές στο Μόναχο (München), το Όττομπρουν (Ottobrunn) και το Έρντιγκ (Erding) στην συνέλευση δημάρχων Γερμανίας Ελλάδας (Deutsch-Griechische Versammlung), για τη σύσφιξη των διακρατικών σχέσεων.
Αποκορύφωμα της ερευνητικής του δημοσιογραφίας και της διεθνούς του δικτύωσης αποτέλεσε το 2015 η παγκόσμιας απήχησης συνέντευξη με το γερμανικό ζεύγος Ludwig Zacaro και Nina Lahge. Το ρεπορτάζ για την πρωτοβουλία τους να καταβάλουν στο Ναύπλιο το μερίδιο που τους αναλογούσε από τις πολεμικές αποζημιώσεις, ανέτρεψε τα δεδομένα στη Γερμανία, επηρέασε θετικά την πολιτική του κρατικού καναλιού ZDF υπέρ της Ελλάδας και δρομολόγησε την πρόθεση βράβευσής του από το Προεδρείο της Ελληνικής Βουλής.
Πέρα από τη δημοσιογραφία, ο Άκης Ντάνος διακρίνεται για την αδιάλειπτη κοινωνική του προσφορά. Είναι ιδρυτικό μέλος ιστορικών φορέων της Πολιτικής Οικολογίας στην Ελλάδα, ενώ καθόρισε τις τοπικές εξελίξεις διεκδικώντας επιτυχώς μέσω ασφαλιστικών μέτρων την προστασία του υγροτόπου Ναυπλίου-Νέας Κίου (2004), στηρίζοντας έμπρακτα την επαναλειτουργία του τρένου στο Άργος (1992) και τη δημιουργία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (1990). Η αλληλεγγύη του προς τους ευπαθείς αποδεικνύεται από τη διδασκαλία του για την επανένταξη κρατουμένων στις αγροτικές φυλακές Τίρυνθας (1998) και την ίδρυση της Ελευθεριακής βιβλιοθήκης και δωματίου φιλοξενίας αστέγων στο Άργος (2014). Το έργο του συμπληρώνεται από πλούσια εκδοτική δραστηριότητα με τη συνέκδοση σημαντικών τοπικών ιστορικών πονημάτων, όπως το «Άγνωστο Άργος», οι «Αργολικές Διαδρομές» και το «Όπου η Πίστη συναντά την Ιστορία».
Συμμετείχε σε διάφορα ελληνικά και ευρωπαϊκά πολιτικά και οικολογικά φόρα ως ομιλητής, όπως στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα από τις 4 έως τις 7 Μαΐου 2006.
Ό Άκης (Μιχαήλ –Κωνσταντίνος) Ντάνος, κατάγεται από προεπαναστατική οικογένεια του Άργους. Γεννήθηκε στις 2 Μαϊου του 1958 και είναι πατέρας ενός αγοριού από τον γάμο του με την +Μαρία Πλέσσα.
